சுறுசுறுப்பு

Tamil

Alternative forms

Etymology

Verbal noun formed from சுறுசுறு (cuṟucuṟu, to be very active; to be in a hurry) +‎ -ப்பு (-ppu). Cognate with Malayalam ചുറുചുറുപ്പ് (cuṟucuṟuppŭ), Telugu చుఱచుఱ (cuṟacuṟa).

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ɕʊrʊt͡ɕʊrʊpːʊ/, [sʊrʊsʊrʊpːɯ]
  • Audio:(file)

Noun

சுறுசுறுப்பு • (cuṟucuṟuppu)

  1. briskness, diligence, activity, activeness, nimbleness
    Synonym: ஊக்கம் (ūkkam)
  2. bustling, hurrying, liveliness
    Synonym: தீவிரம் (tīviram)

Declension

u-stem declension of சுறுசுறுப்பு (cuṟucuṟuppu)
singular plural
nominative சுறுசுறுப்பு
cuṟucuṟuppu
சுறுசுறுப்புகள்
cuṟucuṟuppukaḷ
vocative சுறுசுறுப்பே
cuṟucuṟuppē
சுறுசுறுப்புகளே
cuṟucuṟuppukaḷē
accusative சுறுசுறுப்பை
cuṟucuṟuppai
சுறுசுறுப்புகளை
cuṟucuṟuppukaḷai
dative சுறுசுறுப்புக்கு
cuṟucuṟuppukku
சுறுசுறுப்புகளுக்கு
cuṟucuṟuppukaḷukku
benefactive சுறுசுறுப்புக்காக
cuṟucuṟuppukkāka
சுறுசுறுப்புகளுக்காக
cuṟucuṟuppukaḷukkāka
genitive 1 சுறுசுறுப்புடைய
cuṟucuṟuppuṭaiya
சுறுசுறுப்புகளுடைய
cuṟucuṟuppukaḷuṭaiya
genitive 2 சுறுசுறுப்பின்
cuṟucuṟuppiṉ
சுறுசுறுப்புகளின்
cuṟucuṟuppukaḷiṉ
locative 1 சுறுசுறுப்பில்
cuṟucuṟuppil
சுறுசுறுப்புகளில்
cuṟucuṟuppukaḷil
locative 2 சுறுசுறுப்பிடம்
cuṟucuṟuppiṭam
சுறுசுறுப்புகளிடம்
cuṟucuṟuppukaḷiṭam
sociative 1 சுறுசுறுப்போடு
cuṟucuṟuppōṭu
சுறுசுறுப்புகளோடு
cuṟucuṟuppukaḷōṭu
sociative 2 சுறுசுறுப்புடன்
cuṟucuṟuppuṭaṉ
சுறுசுறுப்புகளுடன்
cuṟucuṟuppukaḷuṭaṉ
instrumental சுறுசுறுப்பால்
cuṟucuṟuppāl
சுறுசுறுப்புகளால்
cuṟucuṟuppukaḷāl
ablative சுறுசுறுப்பிலிருந்து
cuṟucuṟuppiliruntu
சுறுசுறுப்புகளிலிருந்து
cuṟucuṟuppukaḷiliruntu
Adjective forms of சுறுசுறுப்பு
சுறுசுறுப்பான (cuṟucuṟuppāṉa)
சுறுசுறுப்பாக (cuṟucuṟuppāka)*
* forms that may be used adverbially.

References