சாக்காடு

Tamil

Etymology

Verbal noun formed from சா (cā, “to die”) +‎ -காடு (-kāṭu).

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ɕaːkːaːɖʊ/, [saːkːaːɖɯ]
  • Audio:(file)

Noun

சாக்காடு • (cākkāṭu)

  1. (higher register) death
    Synonyms: சாவு (cāvu), இறப்பு (iṟappu)

Declension

ṭu-stem declension of சாக்காடு (cākkāṭu)
singular plural
nominative சாக்காடு
cākkāṭu 		சாக்காடுகள்
cākkāṭukaḷ
vocative சாக்காடே
cākkāṭē 		சாக்காடுகளே
cākkāṭukaḷē
accusative சாக்காட்டை
cākkāṭṭai 		சாக்காடுகளை
cākkāṭukaḷai
dative சாக்காட்டுக்கு
cākkāṭṭukku 		சாக்காடுகளுக்கு
cākkāṭukaḷukku
benefactive சாக்காட்டுக்காக
cākkāṭṭukkāka 		சாக்காடுகளுக்காக
cākkāṭukaḷukkāka
genitive 1 சாக்காட்டுடைய
cākkāṭṭuṭaiya 		சாக்காடுகளுடைய
cākkāṭukaḷuṭaiya
genitive 2 சாக்காட்டின்
cākkāṭṭiṉ 		சாக்காடுகளின்
cākkāṭukaḷiṉ
locative 1 சாக்காட்டில்
cākkāṭṭil 		சாக்காடுகளில்
cākkāṭukaḷil
locative 2 சாக்காட்டிடம்
cākkāṭṭiṭam 		சாக்காடுகளிடம்
cākkāṭukaḷiṭam
sociative 1 சாக்காட்டோடு
cākkāṭṭōṭu 		சாக்காடுகளோடு
cākkāṭukaḷōṭu
sociative 2 சாக்காட்டுடன்
cākkāṭṭuṭaṉ 		சாக்காடுகளுடன்
cākkāṭukaḷuṭaṉ
instrumental சாக்காட்டால்
cākkāṭṭāl 		சாக்காடுகளால்
cākkāṭukaḷāl
ablative சாக்காட்டிலிருந்து
cākkāṭṭiliruntu 		சாக்காடுகளிலிருந்து
cākkāṭukaḷiliruntu

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.