கைக்குட்டை
Tamil
Etymology
Compound of கை (kai, “hand”) + குட்டை (kuṭṭai, “kerchief, towel”).
Pronunciation
- IPA(key): /kɐɪ̯kːʊʈːɐɪ̯/
Audio: (file)
Noun
கைக்குட்டை • (kaikkuṭṭai)
- handkerchief
- (rare) handcuff
- Synonym: கைவிலங்கு (kaivilaṅku)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | கைக்குட்டை kaikkuṭṭai |
கைக்குட்டைகள் kaikkuṭṭaikaḷ |
| vocative | கைக்குட்டையே kaikkuṭṭaiyē |
கைக்குட்டைகளே kaikkuṭṭaikaḷē |
| accusative | கைக்குட்டையை kaikkuṭṭaiyai |
கைக்குட்டைகளை kaikkuṭṭaikaḷai |
| dative | கைக்குட்டைக்கு kaikkuṭṭaikku |
கைக்குட்டைகளுக்கு kaikkuṭṭaikaḷukku |
| benefactive | கைக்குட்டைக்காக kaikkuṭṭaikkāka |
கைக்குட்டைகளுக்காக kaikkuṭṭaikaḷukkāka |
| genitive 1 | கைக்குட்டையுடைய kaikkuṭṭaiyuṭaiya |
கைக்குட்டைகளுடைய kaikkuṭṭaikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | கைக்குட்டையின் kaikkuṭṭaiyiṉ |
கைக்குட்டைகளின் kaikkuṭṭaikaḷiṉ |
| locative 1 | கைக்குட்டையில் kaikkuṭṭaiyil |
கைக்குட்டைகளில் kaikkuṭṭaikaḷil |
| locative 2 | கைக்குட்டையிடம் kaikkuṭṭaiyiṭam |
கைக்குட்டைகளிடம் kaikkuṭṭaikaḷiṭam |
| sociative 1 | கைக்குட்டையோடு kaikkuṭṭaiyōṭu |
கைக்குட்டைகளோடு kaikkuṭṭaikaḷōṭu |
| sociative 2 | கைக்குட்டையுடன் kaikkuṭṭaiyuṭaṉ |
கைக்குட்டைகளுடன் kaikkuṭṭaikaḷuṭaṉ |
| instrumental | கைக்குட்டையால் kaikkuṭṭaiyāl |
கைக்குட்டைகளால் kaikkuṭṭaikaḷāl |
| ablative | கைக்குட்டையிலிருந்து kaikkuṭṭaiyiliruntu |
கைக்குட்டைகளிலிருந்து kaikkuṭṭaikaḷiliruntu |
See also
- கழுத்துக்குட்டை (kaḻuttukkuṭṭai)
References
- University of Madras (1924–1936), “கைக்குட்டை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- S. Ramakrishnan (1992), “கைக்குட்டை”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “கைக்குட்டை”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928