கூக்குரல்
Tamil
Etymology
Compound of கூ (kū, “cooing”, compare கூப்பிடு (kūppiṭu)) + குரல் (kural).[1] Cognate with Malayalam കൂക്കുരൽ (kūkkural).
Pronunciation
- IPA(key): /kuːkːʊɾɐl/
Audio: (file)
Noun
கூக்குரல் • (kūkkural)
- shout, outcry, uproar, clamour
- அவன் கூக்குரல் மலையுச்சியெங்கும் உரத்த பேரொலியாய் ஒலித்தது.
- avaṉ kūkkural malaiyucciyeṅkum uratta pēroliyāy olittatu.
- His outcry rumbled in great echoes throughout the mountain peaks.
- piteous cry, as in seeking redress
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | கூக்குரல் kūkkural |
கூக்குரல்கள் kūkkuralkaḷ |
| vocative | கூக்குரலே kūkkuralē |
கூக்குரல்களே kūkkuralkaḷē |
| accusative | கூக்குரலை kūkkuralai |
கூக்குரல்களை kūkkuralkaḷai |
| dative | கூக்குரலுக்கு kūkkuralukku |
கூக்குரல்களுக்கு kūkkuralkaḷukku |
| benefactive | கூக்குரலுக்காக kūkkuralukkāka |
கூக்குரல்களுக்காக kūkkuralkaḷukkāka |
| genitive 1 | கூக்குரலுடைய kūkkuraluṭaiya |
கூக்குரல்களுடைய kūkkuralkaḷuṭaiya |
| genitive 2 | கூக்குரலின் kūkkuraliṉ |
கூக்குரல்களின் kūkkuralkaḷiṉ |
| locative 1 | கூக்குரலில் kūkkuralil |
கூக்குரல்களில் kūkkuralkaḷil |
| locative 2 | கூக்குரலிடம் kūkkuraliṭam |
கூக்குரல்களிடம் kūkkuralkaḷiṭam |
| sociative 1 | கூக்குரலோடு kūkkuralōṭu |
கூக்குரல்களோடு kūkkuralkaḷōṭu |
| sociative 2 | கூக்குரலுடன் kūkkuraluṭaṉ |
கூக்குரல்களுடன் kūkkuralkaḷuṭaṉ |
| instrumental | கூக்குரலால் kūkkuralāl |
கூக்குரல்களால் kūkkuralkaḷāl |
| ablative | கூக்குரலிலிருந்து kūkkuraliliruntu |
கூக்குரல்களிலிருந்து kūkkuralkaḷiliruntu |
References
- S. Ramakrishnan (1992), “கூக்குரல்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “கூக்குரல்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928