குடியுரிமை

Tamil

Etymology

From குடி (kuṭi) +‎ -ய்- (-y-) +‎ உரிமை (urimai).

Pronunciation

IPA^(key): /kʊɖɪjʊɾɪmɐɪ̯/

Noun

குடியுரிமை • (kuṭiyurimai)

Declension

ai-stem declension of குடியுரிமை (kuṭiyurimai)
	singular	plural
nominative	குடியுரிமை kuṭiyurimai	குடியுரிமைகள் kuṭiyurimaikaḷ
vocative	குடியுரிமையே kuṭiyurimaiyē	குடியுரிமைகளே kuṭiyurimaikaḷē
accusative	குடியுரிமையை kuṭiyurimaiyai	குடியுரிமைகளை kuṭiyurimaikaḷai
dative	குடியுரிமைக்கு kuṭiyurimaikku	குடியுரிமைகளுக்கு kuṭiyurimaikaḷukku
benefactive	குடியுரிமைக்காக kuṭiyurimaikkāka	குடியுரிமைகளுக்காக kuṭiyurimaikaḷukkāka
genitive 1	குடியுரிமையுடைய kuṭiyurimaiyuṭaiya	குடியுரிமைகளுடைய kuṭiyurimaikaḷuṭaiya
genitive 2	குடியுரிமையின் kuṭiyurimaiyiṉ	குடியுரிமைகளின் kuṭiyurimaikaḷiṉ
locative 1	குடியுரிமையில் kuṭiyurimaiyil	குடியுரிமைகளில் kuṭiyurimaikaḷil
locative 2	குடியுரிமையிடம் kuṭiyurimaiyiṭam	குடியுரிமைகளிடம் kuṭiyurimaikaḷiṭam
sociative 1	குடியுரிமையோடு kuṭiyurimaiyōṭu	குடியுரிமைகளோடு kuṭiyurimaikaḷōṭu
sociative 2	குடியுரிமையுடன் kuṭiyurimaiyuṭaṉ	குடியுரிமைகளுடன் kuṭiyurimaikaḷuṭaṉ
instrumental	குடியுரிமையால் kuṭiyurimaiyāl	குடியுரிமைகளால் kuṭiyurimaikaḷāl
ablative	குடியுரிமையிலிருந்து kuṭiyurimaiyiliruntu	குடியுரிமைகளிலிருந்து kuṭiyurimaikaḷiliruntu

References

S. Ramakrishnan (1992), “குடியுரிமை”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]