கிளைமொழி

Tamil

Etymology

From கிளை (kiḷai) +‎ மொழி (moḻi).

Pronunciation

IPA^(key): /kɪɭɐɪ̯mɔɻɪ/, [kɪɭɐɪ̯mɔɻi]

Noun

கிளைமொழி • (kiḷaimoḻi)

(linguistics) dialect
Synonym: வட்டார வழக்கு (vaṭṭāra vaḻakku)

Declension

i-stem declension of கிளைமொழி (kiḷaimoḻi)
	singular	plural
nominative	கிளைமொழி kiḷaimoḻi	கிளைமொழிகள் kiḷaimoḻikaḷ
vocative	கிளைமொழியே kiḷaimoḻiyē	கிளைமொழிகளே kiḷaimoḻikaḷē
accusative	கிளைமொழியை kiḷaimoḻiyai	கிளைமொழிகளை kiḷaimoḻikaḷai
dative	கிளைமொழிக்கு kiḷaimoḻikku	கிளைமொழிகளுக்கு kiḷaimoḻikaḷukku
benefactive	கிளைமொழிக்காக kiḷaimoḻikkāka	கிளைமொழிகளுக்காக kiḷaimoḻikaḷukkāka
genitive 1	கிளைமொழியுடைய kiḷaimoḻiyuṭaiya	கிளைமொழிகளுடைய kiḷaimoḻikaḷuṭaiya
genitive 2	கிளைமொழியின் kiḷaimoḻiyiṉ	கிளைமொழிகளின் kiḷaimoḻikaḷiṉ
locative 1	கிளைமொழியில் kiḷaimoḻiyil	கிளைமொழிகளில் kiḷaimoḻikaḷil
locative 2	கிளைமொழியிடம் kiḷaimoḻiyiṭam	கிளைமொழிகளிடம் kiḷaimoḻikaḷiṭam
sociative 1	கிளைமொழியோடு kiḷaimoḻiyōṭu	கிளைமொழிகளோடு kiḷaimoḻikaḷōṭu
sociative 2	கிளைமொழியுடன் kiḷaimoḻiyuṭaṉ	கிளைமொழிகளுடன் kiḷaimoḻikaḷuṭaṉ
instrumental	கிளைமொழியால் kiḷaimoḻiyāl	கிளைமொழிகளால் kiḷaimoḻikaḷāl
ablative	கிளைமொழியிலிருந்து kiḷaimoḻiyiliruntu	கிளைமொழிகளிலிருந்து kiḷaimoḻikaḷiliruntu

References

S. Ramakrishnan (1992), “கிளைமொழி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]