காட்டுத்தனம்

Tamil

காட்டு (kāṭṭu, adjectival of காடு (kāṭu, “forest”)) +‎ -தனம் (-taṉam).

காட்டுத்தனம் • (kāṭṭuttaṉam)

rusticity, rudeness, uncivilized or uncultivated manners
Synonym: முருட்டுத்தன்மை (muruṭṭuttaṉmai)

m-stem declension of காட்டுத்தனம் (kāṭṭuttaṉam) (singular only)
	singular	plural
nominative	காட்டுத்தனம் kāṭṭuttaṉam	-
vocative	காட்டுத்தனமே kāṭṭuttaṉamē	-
accusative	காட்டுத்தனத்தை kāṭṭuttaṉattai	-
dative	காட்டுத்தனத்துக்கு kāṭṭuttaṉattukku	-
benefactive	காட்டுத்தனத்துக்காக kāṭṭuttaṉattukkāka	-
genitive 1	காட்டுத்தனத்துடைய kāṭṭuttaṉattuṭaiya	-
genitive 2	காட்டுத்தனத்தின் kāṭṭuttaṉattiṉ	-
locative 1	காட்டுத்தனத்தில் kāṭṭuttaṉattil	-
locative 2	காட்டுத்தனத்திடம் kāṭṭuttaṉattiṭam	-
sociative 1	காட்டுத்தனத்தோடு kāṭṭuttaṉattōṭu	-
sociative 2	காட்டுத்தனத்துடன் kāṭṭuttaṉattuṭaṉ	-
instrumental	காட்டுத்தனத்தால் kāṭṭuttaṉattāl	-
ablative	காட்டுத்தனத்திலிருந்து kāṭṭuttaṉattiliruntu	-

Adjective forms of காட்டுத்தனம்
காட்டுத்தானமான (kāṭṭuttāṉamāṉa)
காட்டுத்தனமாக (kāṭṭuttaṉamāka)*
* forms that may be used adverbially.

University of Madras (1924–1936), “காட்டுத்தனம்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
S. Ramakrishnan (1992), “காட்டுத்தனம்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
N. Kathiraiver Pillai (1889), “காட்டுத்தனம்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928