கல்லறை
Tamil
Etymology
From கல் (kal, “stone”) + அறை (aṟai, “room, chamber”). Cognate with Malayalam കല്ലറ (kallaṟa).
Pronunciation
- IPA(key): /kɐllɐrɐɪ̯/
Audio: (file)
Noun
கல்லறை • (kallaṟai)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | கல்லறை kallaṟai |
கல்லறைகள் kallaṟaikaḷ |
| vocative | கல்லறையே kallaṟaiyē |
கல்லறைகளே kallaṟaikaḷē |
| accusative | கல்லறையை kallaṟaiyai |
கல்லறைகளை kallaṟaikaḷai |
| dative | கல்லறைக்கு kallaṟaikku |
கல்லறைகளுக்கு kallaṟaikaḷukku |
| benefactive | கல்லறைக்காக kallaṟaikkāka |
கல்லறைகளுக்காக kallaṟaikaḷukkāka |
| genitive 1 | கல்லறையுடைய kallaṟaiyuṭaiya |
கல்லறைகளுடைய kallaṟaikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | கல்லறையின் kallaṟaiyiṉ |
கல்லறைகளின் kallaṟaikaḷiṉ |
| locative 1 | கல்லறையில் kallaṟaiyil |
கல்லறைகளில் kallaṟaikaḷil |
| locative 2 | கல்லறையிடம் kallaṟaiyiṭam |
கல்லறைகளிடம் kallaṟaikaḷiṭam |
| sociative 1 | கல்லறையோடு kallaṟaiyōṭu |
கல்லறைகளோடு kallaṟaikaḷōṭu |
| sociative 2 | கல்லறையுடன் kallaṟaiyuṭaṉ |
கல்லறைகளுடன் kallaṟaikaḷuṭaṉ |
| instrumental | கல்லறையால் kallaṟaiyāl |
கல்லறைகளால் kallaṟaikaḷāl |
| ablative | கல்லறையிலிருந்து kallaṟaiyiliruntu |
கல்லறைகளிலிருந்து kallaṟaikaḷiliruntu |
References
- University of Madras (1924–1936), “கல்லறை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “கல்லறை”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928