உழவர்
Tamil
Etymology
From உழவு (uḻavu, “ploughing”) + -அர் (-ar).
Pronunciation
- IPA(key): /ʊɻɐʋɐɾ/
Noun
உழவர் • (uḻavar) (common)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | உழவர் uḻavar |
உழவர்கள் uḻavarkaḷ |
| vocative | உழவரே uḻavarē |
உழவர்களே uḻavarkaḷē |
| accusative | உழவரை uḻavarai |
உழவர்களை uḻavarkaḷai |
| dative | உழவருக்கு uḻavarukku |
உழவர்களுக்கு uḻavarkaḷukku |
| benefactive | உழவருக்காக uḻavarukkāka |
உழவர்களுக்காக uḻavarkaḷukkāka |
| genitive 1 | உழவருடைய uḻavaruṭaiya |
உழவர்களுடைய uḻavarkaḷuṭaiya |
| genitive 2 | உழவரின் uḻavariṉ |
உழவர்களின் uḻavarkaḷiṉ |
| locative 1 | உழவரில் uḻavaril |
உழவர்களில் uḻavarkaḷil |
| locative 2 | உழவரிடம் uḻavariṭam |
உழவர்களிடம் uḻavarkaḷiṭam |
| sociative 1 | உழவரோடு uḻavarōṭu |
உழவர்களோடு uḻavarkaḷōṭu |
| sociative 2 | உழவருடன் uḻavaruṭaṉ |
உழவர்களுடன் uḻavarkaḷuṭaṉ |
| instrumental | உழவரால் uḻavarāl |
உழவர்களால் uḻavarkaḷāl |
| ablative | உழவரிலிருந்து uḻavariliruntu |
உழவர்களிலிருந்து uḻavarkaḷiliruntu |
Derived terms
- உழவர் சந்தை (uḻavar cantai)
See also
- உழவன் m (uḻavaṉ)
References
- N. Kathiraiver Pillai (1889), “உழவர்”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928