உடந்தை

Tamil

From உடன் (uṭaṉ, “with”).

உடந்தை • (uṭantai)

ai-stem declension of உடந்தை (uṭantai)
	singular	plural
nominative	உடந்தை uṭantai	உடந்தைகள் uṭantaikaḷ
vocative	உடந்தையே uṭantaiyē	உடந்தைகளே uṭantaikaḷē
accusative	உடந்தையை uṭantaiyai	உடந்தைகளை uṭantaikaḷai
dative	உடந்தைக்கு uṭantaikku	உடந்தைகளுக்கு uṭantaikaḷukku
benefactive	உடந்தைக்காக uṭantaikkāka	உடந்தைகளுக்காக uṭantaikaḷukkāka
genitive 1	உடந்தையுடைய uṭantaiyuṭaiya	உடந்தைகளுடைய uṭantaikaḷuṭaiya
genitive 2	உடந்தையின் uṭantaiyiṉ	உடந்தைகளின் uṭantaikaḷiṉ
locative 1	உடந்தையில் uṭantaiyil	உடந்தைகளில் uṭantaikaḷil
locative 2	உடந்தையிடம் uṭantaiyiṭam	உடந்தைகளிடம் uṭantaikaḷiṭam
sociative 1	உடந்தையோடு uṭantaiyōṭu	உடந்தைகளோடு uṭantaikaḷōṭu
sociative 2	உடந்தையுடன் uṭantaiyuṭaṉ	உடந்தைகளுடன் uṭantaikaḷuṭaṉ
instrumental	உடந்தையால் uṭantaiyāl	உடந்தைகளால் uṭantaikaḷāl
ablative	உடந்தையிலிருந்து uṭantaiyiliruntu	உடந்தைகளிலிருந்து uṭantaikaḷiliruntu

University of Madras (1924–1936), “உடந்தை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
Johann Philipp Fabricius (1779), “உடந்தை”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972
Miron Winslow (1862), “உடந்தை”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt
S. Ramakrishnan (1992), “உடந்தை”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]
N. Kathiraiver Pillai (1889), “உடந்தை”, in தமிழ் மொழி அகராதி [Tamil language dictionary] (in Tamil), Chennai: Pi. Ve. Namacivaya Mutaliyar, published 1928