இளங்கோ

Tamil

Etymology

From இளம் (iḷam, “young, green”) +‎ கோ (kō, “king, emperor”).

Pronunciation

IPA^(key): /ɪɭɐŋɡoː/
Audio (India): (file)

Noun

இளங்கோ • (iḷaṅkō) m

the younger brother or son of a king
prince
Synonyms: இளவரசன் (iḷavaracaṉ), இளையோன் (iḷaiyōṉ), கோமகன் (kōmakaṉ)

Declension

Declension of இளங்கோ (iḷaṅkō)
	singular	plural
nominative	இளங்கோ iḷaṅkō	இளங்கோகள் iḷaṅkōkaḷ
vocative	இளங்கோவே iḷaṅkōvē	இளங்கோகளே iḷaṅkōkaḷē
accusative	இளங்கோவை iḷaṅkōvai	இளங்கோகளை iḷaṅkōkaḷai
dative	இளங்கோவுக்கு iḷaṅkōvukku	இளங்கோகளுக்கு iḷaṅkōkaḷukku
benefactive	இளங்கோவுக்காக iḷaṅkōvukkāka	இளங்கோகளுக்காக iḷaṅkōkaḷukkāka
genitive 1	இளங்கோவுடைய iḷaṅkōvuṭaiya	இளங்கோகளுடைய iḷaṅkōkaḷuṭaiya
genitive 2	இளங்கோவின் iḷaṅkōviṉ	இளங்கோகளின் iḷaṅkōkaḷiṉ
locative 1	இளங்கோவில் iḷaṅkōvil	இளங்கோகளில் iḷaṅkōkaḷil
locative 2	இளங்கோவிடம் iḷaṅkōviṭam	இளங்கோகளிடம் iḷaṅkōkaḷiṭam
sociative 1	இளங்கோவோடு iḷaṅkōvōṭu	இளங்கோகளோடு iḷaṅkōkaḷōṭu
sociative 2	இளங்கோவுடன் iḷaṅkōvuṭaṉ	இளங்கோகளுடன் iḷaṅkōkaḷuṭaṉ
instrumental	இளங்கோவால் iḷaṅkōvāl	இளங்கோகளால் iḷaṅkōkaḷāl
ablative	இளங்கோவிலிருந்து iḷaṅkōviliruntu	இளங்கோகளிலிருந்து iḷaṅkōkaḷiliruntu

Proper noun

இளங்கோ • (iḷaṅkō)

a male given name from Tamil.
Ilango Adigal, the traditionally attributed author of the ancient Tamil classic Silappathikaram.

Declension

Declension of இளங்கோ (iḷaṅkō) (singular only)
	singular	plural
nominative	இளங்கோ iḷaṅkō	-
vocative	இளங்கோவே iḷaṅkōvē	-
accusative	இளங்கோவை iḷaṅkōvai	-
dative	இளங்கோவுக்கு iḷaṅkōvukku	-
benefactive	இளங்கோவுக்காக iḷaṅkōvukkāka	-
genitive 1	இளங்கோவுடைய iḷaṅkōvuṭaiya	-
genitive 2	இளங்கோவின் iḷaṅkōviṉ	-
locative 1	இளங்கோவில் iḷaṅkōvil	-
locative 2	இளங்கோவிடம் iḷaṅkōviṭam	-
sociative 1	இளங்கோவோடு iḷaṅkōvōṭu	-
sociative 2	இளங்கோவுடன் iḷaṅkōvuṭaṉ	-
instrumental	இளங்கோவால் iḷaṅkōvāl	-
ablative	இளங்கோவிலிருந்து iḷaṅkōviliruntu	-

References

University of Madras (1924–1936), “இளங்கோ”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press