இடையூறு

Tamil

Etymology

From இடை (iṭai) +‎ உறு (uṟu).

Pronunciation

IPA^(key): /ɪɖɐɪ̯juːrʊ/, [ɪɖɐɪ̯juːrɯ]
Audio: (file)

Noun

இடையூறு • (iṭaiyūṟu)

Declension

Declension of இடையூறு (iṭaiyūṟu)
	singular	plural
nominative	இடையூறு iṭaiyūṟu	இடையூறுகள் iṭaiyūṟukaḷ
vocative	இடையூறே iṭaiyūṟē	இடையூறுகளே iṭaiyūṟukaḷē
accusative	இடையூறை iṭaiyūṟai	இடையூறுகளை iṭaiyūṟukaḷai
dative	இடையூறுக்கு iṭaiyūṟukku	இடையூறுகளுக்கு iṭaiyūṟukaḷukku
benefactive	இடையூறுக்காக iṭaiyūṟukkāka	இடையூறுகளுக்காக iṭaiyūṟukaḷukkāka
genitive 1	இடையூறுடைய iṭaiyūṟuṭaiya	இடையூறுகளுடைய iṭaiyūṟukaḷuṭaiya
genitive 2	இடையூறின் iṭaiyūṟiṉ	இடையூறுகளின் iṭaiyūṟukaḷiṉ
locative 1	இடையூறில் iṭaiyūṟil	இடையூறுகளில் iṭaiyūṟukaḷil
locative 2	இடையூறிடம் iṭaiyūṟiṭam	இடையூறுகளிடம் iṭaiyūṟukaḷiṭam
sociative 1	இடையூறோடு iṭaiyūṟōṭu	இடையூறுகளோடு iṭaiyūṟukaḷōṭu
sociative 2	இடையூறுடன் iṭaiyūṟuṭaṉ	இடையூறுகளுடன் iṭaiyūṟukaḷuṭaṉ
instrumental	இடையூறால் iṭaiyūṟāl	இடையூறுகளால் iṭaiyūṟukaḷāl
ablative	இடையூறிலிருந்து iṭaiyūṟiliruntu	இடையூறுகளிலிருந்து iṭaiyūṟukaḷiliruntu

References

University of Madras (1924–1936), “இடையூறு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press