அருவருப்பு

Tamil

Etymology

Verbal noun formed from அருவரு (aruvaru, “to loathe, feel disgusted”) +‎ -ப்பு (-ppu).

Pronunciation

IPA^(key): /ɐɾʊʋɐɾʊpːʊ/, [ɐɾʊʋɐɾʊpːɯ]

Noun

அருவருப்பு • (aruvaruppu)

aversion, disgust, abhorrence, loathing, repulsion
Synonyms: மசக்கை (macakkai), அசிங்கம் (aciṅkam), வெறுப்பு (veṟuppu)

இந்தப் புழுக்களைப் பார்த்தாலே மிக அருவருப்பாக இருக்கிறது.
intap puḻukkaḷaip pārttālē mika aruvaruppāka irukkiṟatu.
It's off-putting to even look at these worms.
abomination
Synonym: துவேசம் (tuvēcam)

Declension

u-stem declension of அருவருப்பு (aruvaruppu)
	singular	plural
nominative	அருவருப்பு aruvaruppu	அருவருப்புகள் aruvaruppukaḷ
vocative	அருவருப்பே aruvaruppē	அருவருப்புகளே aruvaruppukaḷē
accusative	அருவருப்பை aruvaruppai	அருவருப்புகளை aruvaruppukaḷai
dative	அருவருப்புக்கு aruvaruppukku	அருவருப்புகளுக்கு aruvaruppukaḷukku
benefactive	அருவருப்புக்காக aruvaruppukkāka	அருவருப்புகளுக்காக aruvaruppukaḷukkāka
genitive 1	அருவருப்புடைய aruvaruppuṭaiya	அருவருப்புகளுடைய aruvaruppukaḷuṭaiya
genitive 2	அருவருப்பின் aruvaruppiṉ	அருவருப்புகளின் aruvaruppukaḷiṉ
locative 1	அருவருப்பில் aruvaruppil	அருவருப்புகளில் aruvaruppukaḷil
locative 2	அருவருப்பிடம் aruvaruppiṭam	அருவருப்புகளிடம் aruvaruppukaḷiṭam
sociative 1	அருவருப்போடு aruvaruppōṭu	அருவருப்புகளோடு aruvaruppukaḷōṭu
sociative 2	அருவருப்புடன் aruvaruppuṭaṉ	அருவருப்புகளுடன் aruvaruppukaḷuṭaṉ
instrumental	அருவருப்பால் aruvaruppāl	அருவருப்புகளால் aruvaruppukaḷāl
ablative	அருவருப்பிலிருந்து aruvaruppiliruntu	அருவருப்புகளிலிருந்து aruvaruppukaḷiliruntu

Adjective forms of அருவருப்பு
அருவருப்பான (aruvaruppāṉa)
அருவருப்பாக (aruvaruppāka)*
அருவருப்பாய் (aruvaruppāy)*
* forms that may be used adverbially.

References

University of Madras (1924–1936), “அருவருப்பு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
S. Ramakrishnan (1992), “அருவருப்பு”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]