हिंस्र
Sanskrit
Pronunciation
- (Vedic) IPA(key): /ɦĩ.sɾɐ́/
- (Classical Sanskrit) IPA(key): /ɦĩ.s̪ɾɐ/
Adjective
हिं॒स्र • (hiṃsrá) stem
- injurious, mischievous, hurtful, destructive, murderous, cruel, fierce, savage
- (ifc.) "acting injuriously towards"
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | हिं॒स्रः (hiṃsráḥ) | हिं॒स्रौ (hiṃsráu) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
हिं॒स्राः (hiṃsrā́ḥ) हिं॒स्रासः॑¹ (hiṃsrā́saḥ¹) |
| accusative | हिं॒स्रम् (hiṃsrám) | हिं॒स्रौ (hiṃsráu) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
हिं॒स्रान् (hiṃsrā́n) |
| instrumental | हिं॒स्रेण॑ (hiṃsréṇa) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रैः (hiṃsráiḥ) हिं॒स्रेभिः॑¹ (hiṃsrébhiḥ¹) |
| dative | हिं॒स्राय॑ (hiṃsrā́ya) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| ablative | हिं॒स्रात् (hiṃsrā́t) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| genitive | हिं॒स्रस्य॑ (hiṃsrásya) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्राणा॑म् (hiṃsrā́ṇām) |
| locative | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्रेषु॑ (hiṃsréṣu) |
| vocative | हिंस्र॑ (híṃsra) | हिंस्रौ॑ (híṃsrau) हिंस्रा॑¹ (híṃsrā¹) |
हिंस्राः॑ (híṃsrāḥ) हिंस्रा॑सः¹ (híṃsrāsaḥ¹) |
- ¹Vedic
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | हिं॒स्रा (hiṃsrā́) | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्राः (hiṃsrā́ḥ) |
| accusative | हिं॒स्राम् (hiṃsrā́m) | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्राः (hiṃsrā́ḥ) |
| instrumental | हिं॒स्रया॑ (hiṃsráyā) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्राभिः॑ (hiṃsrā́bhiḥ) |
| dative | हिं॒स्रायै॑ (hiṃsrā́yai) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्राभ्यः॑ (hiṃsrā́bhyaḥ) |
| ablative | हिं॒स्रायाः॑ (hiṃsrā́yāḥ) हिं॒स्रायै॑² (hiṃsrā́yai²) |
हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्राभ्यः॑ (hiṃsrā́bhyaḥ) |
| genitive | हिं॒स्रायाः॑ (hiṃsrā́yāḥ) हिं॒स्रायै॑² (hiṃsrā́yai²) |
हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्राणा॑म् (hiṃsrā́ṇām) |
| locative | हिं॒स्राया॑म् (hiṃsrā́yām) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्रासु॑ (hiṃsrā́su) |
| vocative | हिंस्रे॑ (híṃsre) | हिंस्रे॑ (híṃsre) | हिंस्राः॑ (híṃsrāḥ) |
- ¹Vedic
- ²Brāhmaṇas
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | हिं॒स्रम् (hiṃsrám) | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्राणि॑ (hiṃsrā́ṇi) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
| accusative | हिं॒स्रम् (hiṃsrám) | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्राणि॑ (hiṃsrā́ṇi) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
| instrumental | हिं॒स्रेण॑ (hiṃsréṇa) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रैः (hiṃsráiḥ) हिं॒स्रेभिः॑¹ (hiṃsrébhiḥ¹) |
| dative | हिं॒स्राय॑ (hiṃsrā́ya) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| ablative | हिं॒स्रात् (hiṃsrā́t) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| genitive | हिं॒स्रस्य॑ (hiṃsrásya) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्राणा॑म् (hiṃsrā́ṇām) |
| locative | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्रेषु॑ (hiṃsréṣu) |
| vocative | हिंस्र॑ (híṃsra) | हिंस्रे॑ (híṃsre) | हिंस्रा॑णि (híṃsrāṇi) हिंस्रा॑¹ (híṃsrā¹) |
- ¹Vedic
Noun
हिं॒स्र • (hiṃsrá) stem, m
- a man who delights in injuring living creatures
- a savage animal , beast of prey
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | हिं॒स्रः (hiṃsráḥ) | हिं॒स्रौ (hiṃsráu) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
हिं॒स्राः (hiṃsrā́ḥ) हिं॒स्रासः॑¹ (hiṃsrā́saḥ¹) |
| accusative | हिं॒स्रम् (hiṃsrám) | हिं॒स्रौ (hiṃsráu) हिं॒स्रा¹ (hiṃsrā́¹) |
हिं॒स्रान् (hiṃsrā́n) |
| instrumental | हिं॒स्रेण॑ (hiṃsréṇa) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रैः (hiṃsráiḥ) हिं॒स्रेभिः॑¹ (hiṃsrébhiḥ¹) |
| dative | हिं॒स्राय॑ (hiṃsrā́ya) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| ablative | हिं॒स्रात् (hiṃsrā́t) | हिं॒स्राभ्या॑म् (hiṃsrā́bhyām) | हिं॒स्रेभ्यः॑ (hiṃsrébhyaḥ) |
| genitive | हिं॒स्रस्य॑ (hiṃsrásya) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्राणा॑म् (hiṃsrā́ṇām) |
| locative | हिं॒स्रे (hiṃsré) | हिं॒स्रयोः॑ (hiṃsráyoḥ) | हिं॒स्रेषु॑ (hiṃsréṣu) |
| vocative | हिंस्र॑ (híṃsra) | हिंस्रौ॑ (híṃsrau) हिंस्रा॑¹ (híṃsrā¹) |
हिंस्राः॑ (híṃsrāḥ) हिंस्रा॑सः¹ (híṃsrāsaḥ¹) |
- ¹Vedic