हर्ता

Sanskrit

ह॒र्ता • (hartā́) third-singular indicative (periphrastic future, root हृ)

Periphrastic Future: ह॒र्ता (hartā́), ह॒र्ता (hartā́)
	Active			Middle
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	ह॒र्ता hartā́	ह॒र्तारौ॑ / ह॒र्तारा॑¹ hartā́rau / hartā́rā¹	ह॒र्तारः॑ hartā́raḥ	ह॒र्ता hartā́	ह॒र्तारौ॑ hartā́rau	ह॒र्तारः॑ hartā́raḥ
Second	ह॒र्तासि॑ hartā́si	ह॒र्तास्थः॑ hartā́sthaḥ	ह॒र्तास्थ॑ hartā́stha	ह॒र्तासे॑ hartā́se	ह॒र्तासा॑थे hartā́sāthe	ह॒र्ताध्वे॑ hartā́dhve
First	ह॒र्तास्मि॑ hartā́smi	ह॒र्तास्वः॑ hartā́svaḥ	ह॒र्तास्मः॑ / ह॒र्तास्म॑सि¹ hartā́smaḥ / hartā́smasi¹	ह॒र्ताहे॑ hartā́he	ह॒र्तास्व॑हे hartā́svahe	ह॒र्तास्म॑हे hartā́smahe
Notes	The middle forms of the periphrastic future rarely occur. ¹Vedic