श्राम्यति

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

    Inherited from Proto-Indo-Iranian *ćráHyati, from Proto-Indo-European *ḱrm̥h₂yéti, from *ḱremh₂- + *-yéti.[1] The -m- may be analogically restored or perhaps the verb is a new Sanskrit-internal formation from श्रम् (śram).

    Pronunciation

    Verb

    श्राम्य॑ति • (śrā́myati) third-singular indicative (class 4, type P, present, root श्रम्)[2]

    1. to become tired
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 2.28.4:
        प्र सी॑मादि॒त्यो अ॑सृजद्विध॒र्ताँ ऋ॒तं सिन्ध॑वो॒ वरु॑णस्य यन्ति ।
        श्रा॑म्यन्ति॒ न वि मु॑चन्त्ये॒ते वयो॒ न प॑प्तू रघु॒या परि॑ज्मन् ॥
        prá sīmādityó asṛjadvidhartā́m̐ ṛtáṃ síndhavo váruṇasya yanti.
        śrāmyanti ná ví mucantyeté váyo ná paptū raghuyā́ párijman.
        He made them flow, the Âditya, the Sustainer: the rivers run by Varuṇa's commandment. These feel no weariness, nor cease from flowing: swift have they flown like birds in air around us.
    2. to make effort, exert onself

    Conjugation

    Present: श्राम्य॑ति (śrā́myati), श्राम्य॑ते (śrā́myate)
    Active Mediopassive
    Singular Dual Plural Singular Dual Plural
    Indicative
    Third श्राम्य॑ति
    śrā́myati
    श्राम्य॑तः
    śrā́myataḥ
    श्राम्य॑न्ति
    śrā́myanti
    श्राम्य॑ते
    śrā́myate
    श्राम्ये॑ते
    śrā́myete
    श्राम्य॑न्ते
    śrā́myante
    Second श्राम्य॑सि
    śrā́myasi
    श्राम्य॑थः
    śrā́myathaḥ
    श्राम्य॑थ
    śrā́myatha
    श्राम्य॑से
    śrā́myase
    श्राम्ये॑थे
    śrā́myethe
    श्राम्य॑ध्वे
    śrā́myadhve
    First श्राम्या॑मि
    śrā́myāmi
    श्राम्या॑वः
    śrā́myāvaḥ
    श्राम्या॑मः / श्राम्या॑मसि¹
    śrā́myāmaḥ / śrā́myāmasi¹
    श्राम्ये॑
    śrā́mye
    श्राम्या॑वहे
    śrā́myāvahe
    श्राम्या॑महे
    śrā́myāmahe
    Imperative
    Third श्राम्य॑तु
    śrā́myatu
    श्राम्य॑ताम्
    śrā́myatām
    श्राम्य॑न्तु
    śrā́myantu
    श्राम्य॑ताम्
    śrā́myatām
    श्राम्ये॑ताम्
    śrā́myetām
    श्राम्य॑न्ताम्
    śrā́myantām
    Second श्राम्य॑
    śrā́mya
    श्राम्य॑तम्
    śrā́myatam
    श्राम्य॑त
    śrā́myata
    श्राम्य॑स्व
    śrā́myasva
    श्राम्ये॑थाम्
    śrā́myethām
    श्राम्य॑ध्वम्
    śrā́myadhvam
    First श्राम्या॑णि
    śrā́myāṇi
    श्राम्या॑व
    śrā́myāva
    श्राम्या॑म
    śrā́myāma
    श्राम्यै॑
    śrā́myai
    श्राम्या॑वहै
    śrā́myāvahai
    श्राम्या॑महै
    śrā́myāmahai
    Optative/Potential
    Third श्राम्ये॑त्
    śrā́myet
    श्राम्ये॑ताम्
    śrā́myetām
    श्राम्ये॑युः
    śrā́myeyuḥ
    श्राम्ये॑त
    śrā́myeta
    श्राम्ये॑याताम्
    śrā́myeyātām
    श्राम्ये॑रन्
    śrā́myeran
    Second श्राम्येः॑
    śrā́myeḥ
    श्राम्ये॑तम्
    śrā́myetam
    श्राम्ये॑त
    śrā́myeta
    श्राम्ये॑थाः
    śrā́myethāḥ
    श्राम्ये॑याथाम्
    śrā́myeyāthām
    श्राम्ये॑ध्वम्
    śrā́myedhvam
    First श्राम्ये॑यम्
    śrā́myeyam
    श्राम्ये॑व
    śrā́myeva
    श्राम्ये॑म
    śrā́myema
    श्राम्ये॑य
    śrā́myeya
    श्राम्ये॑वहि
    śrā́myevahi
    श्राम्ये॑महि
    śrā́myemahi
    Subjunctive
    Third श्राम्या॑त् / श्राम्या॑ति
    śrā́myāt / śrā́myāti
    श्राम्या॑तः
    śrā́myātaḥ
    श्राम्या॑न्
    śrā́myān
    श्राम्या॑ते / श्राम्या॑तै
    śrā́myāte / śrā́myātai
    श्राम्यै॑ते
    śrā́myaite
    श्राम्य॑न्त / श्राम्या॑न्तै
    śrā́myanta / śrā́myāntai
    Second श्राम्याः॑ / श्राम्या॑सि
    śrā́myāḥ / śrā́myāsi
    श्राम्या॑थः
    śrā́myāthaḥ
    श्राम्या॑थ
    śrā́myātha
    श्राम्या॑से / श्राम्या॑सै
    śrā́myāse / śrā́myāsai
    श्राम्यै॑थे
    śrā́myaithe
    श्राम्या॑ध्वै
    śrā́myādhvai
    First श्राम्या॑णि
    śrā́myāṇi
    श्राम्या॑व
    śrā́myāva
    श्राम्या॑म
    śrā́myāma
    श्राम्यै॑
    śrā́myai
    श्राम्या॑वहै
    śrā́myāvahai
    श्राम्या॑महै
    śrā́myāmahai
    Participles
    श्राम्य॑त्
    śrā́myat
    श्राम्य॑माण
    śrā́myamāṇa
    Notes
    • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
    • ¹Vedic
    Imperfect: अश्रा॑म्यत् (áśrāmyat), अश्रा॑म्यत (áśrāmyata)
    Active Mediopassive
    Singular Dual Plural Singular Dual Plural
    Indicative
    Third अश्रा॑म्यत्
    áśrāmyat
    अश्रा॑म्यताम्
    áśrāmyatām
    अश्रा॑म्यन्
    áśrāmyan
    अश्रा॑म्यत
    áśrāmyata
    अश्रा॑म्येताम्
    áśrāmyetām
    अश्रा॑म्यन्त
    áśrāmyanta
    Second अश्रा॑म्यः
    áśrāmyaḥ
    अश्रा॑म्यतम्
    áśrāmyatam
    अश्रा॑म्यत
    áśrāmyata
    अश्रा॑म्यथाः
    áśrāmyathāḥ
    अश्रा॑म्येथाम्
    áśrāmyethām
    अश्रा॑म्यध्वम्
    áśrāmyadhvam
    First अश्रा॑म्यम्
    áśrāmyam
    अश्रा॑म्याव
    áśrāmyāva
    अश्रा॑म्याम
    áśrāmyāma
    अश्रा॑म्ये
    áśrāmye
    अश्रा॑म्यावहि
    áśrāmyāvahi
    अश्रा॑म्यामहि
    áśrāmyāmahi

    References

    1. ^ Rix, Helmut, editor (2001), “*k̑remh₂-”, in Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, page 337
    2. ^ Monier Williams (1899), “श्रम्”, in A Sanskrit–English Dictionary, [], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1096.