वादिन्

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From the root वद् (vad, to speak).

Pronunciation

Adjective

वादिन् • (vādin) stem

  1. saying, discoursing, speaking, talking, speaking or talking about, declaring, proclaiming, denoting, designating
  2. producing sounds

Declension

This entry needs an inflection-table template.

Noun

वादिन् • (vādin) stemm

  1. speaker, asserter
  2. disputant
  3. plaintiff, accuser, prosecutor
  4. alchemist
  5. player of a musical instrument, musician

Declension

Masculine in-stem declension of वादिन्
singular dual plural
nominative वादी (vādī) वादिनौ (vādinau)
वादिना¹ (vādinā¹)
वादिनः (vādinaḥ)
accusative वादिनम् (vādinam) वादिनौ (vādinau)
वादिना¹ (vādinā¹)
वादिनः (vādinaḥ)
instrumental वादिना (vādinā) वादिभ्याम् (vādibhyām) वादिभिः (vādibhiḥ)
dative वादिने (vādine) वादिभ्याम् (vādibhyām) वादिभ्यः (vādibhyaḥ)
ablative वादिनः (vādinaḥ) वादिभ्याम् (vādibhyām) वादिभ्यः (vādibhyaḥ)
genitive वादिनः (vādinaḥ) वादिनोः (vādinoḥ) वादिनाम् (vādinām)
locative वादिनि (vādini) वादिनोः (vādinoḥ) वादिषु (vādiṣu)
vocative वादिन् (vādin) वादिनौ (vādinau)
वादिना¹ (vādinā¹)
वादिनः (vādinaḥ)
  • ¹Vedic

Descendants

  • Thai: วาที (waa-tii)

Further reading