ववर्त

Sanskrit

व॒वर्त॑ • (vavárta) third-singular indicative (type P, perfect, root वृत्)

Perfect: व॒वर्त॑ (vavárta), व॒वृ॒ते (vavṛté)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	व॒वर्त॑ vavárta	व॒वृ॒ततुः॑ vavṛtátuḥ	व॒वृ॒तुः vavṛtúḥ	व॒वृ॒ते vavṛté	व॒वृ॒ताते॑ vavṛtā́te	व॒वृ॒ति॒रे / व॒वृ॒त्रे¹ vavṛtiré / vavṛtré¹
Second	व॒वर्ति॑थ vavártitha	व॒वृ॒तथुः॑ vavṛtáthuḥ	व॒वृ॒त vavṛtá	व॒वृ॒ति॒षे / व॒वृ॒त्से¹ vavṛtiṣé / vavṛtsé¹	व॒वृ॒ताथे॑ vavṛtā́the	व॒वृ॒ति॒ध्वे / व॒वृ॒द्ध्वे¹ vavṛtidhvé / vavṛddhvé¹
First	व॒वर्त॑ vavárta	व॒वृ॒ति॒व / व॒वृ॒त्व¹ vavṛtivá / vavṛtvá¹	व॒वृ॒ति॒म / व॒वृ॒त्म¹ vavṛtimá / vavṛtmá¹	व॒वृ॒ते vavṛté	व॒वृ॒ति॒वहे॑ / व॒वृ॒त्वहे॑¹ vavṛtiváhe / vavṛtváhe¹	व॒वृ॒ति॒महे॑ / व॒वृ॒त्महे॑¹ vavṛtimáhe / vavṛtmáhe¹
Participles
	व॒वृ॒त्वांस् vavṛtvā́ṃs			व॒वृ॒ता॒न vavṛtāná
Notes	¹Vedic

Rix, Helmut, editor (2001), “*u̯ert-”, in Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, page 691