मारण

Sanskrit

Pronunciation

Noun

मार॑ण • (mā́raṇa) stemn

  1. killing, slaying, slaughter, death, destruction
  2. a magical ceremony having for its object the destruction of an enemy ( also [ -karman ] n. and [ -kṛtya ] n.
  3. ( scil. [ astra ] ) , "slayer", name of a particular mystical weapon

Declension

Neuter a-stem declension of मार॑ण
singular dual plural
nominative मार॑णम् (mā́raṇam) मार॑णे (mā́raṇe) मार॑णानि (mā́raṇāni)
मार॑णा¹ (mā́raṇā¹)
accusative मार॑णम् (mā́raṇam) मार॑णे (mā́raṇe) मार॑णानि (mā́raṇāni)
मार॑णा¹ (mā́raṇā¹)
instrumental मार॑णेन (mā́raṇena) मार॑णाभ्याम् (mā́raṇābhyām) मार॑णैः (mā́raṇaiḥ)
मार॑णेभिः¹ (mā́raṇebhiḥ¹)
dative मार॑णाय (mā́raṇāya) मार॑णाभ्याम् (mā́raṇābhyām) मार॑णेभ्यः (mā́raṇebhyaḥ)
ablative मार॑णात् (mā́raṇāt) मार॑णाभ्याम् (mā́raṇābhyām) मार॑णेभ्यः (mā́raṇebhyaḥ)
genitive मार॑णस्य (mā́raṇasya) मार॑णयोः (mā́raṇayoḥ) मार॑णानाम् (mā́raṇānām)
locative मार॑णे (mā́raṇe) मार॑णयोः (mā́raṇayoḥ) मार॑णेषु (mā́raṇeṣu)
vocative मार॑ण (mā́raṇa) मार॑णे (mā́raṇe) मार॑णानि (mā́raṇāni)
मार॑णा¹ (mā́raṇā¹)
  • ¹Vedic

Descendants

  • Prakrit: 𑀫𑀸𑀭𑀡 (māraṇa)
    • Gujarati: મારણ્ (māraṇ)