भुःखार
Sanskrit
Etymology
Most possibly originated from Sogdian βuxārak (“place of good fortune”). Also related to Sanskrit विहार (vihāra)
Cognate with Mandarin 捕喝 (Bǔhē)
Pronunciation
- (Vedic) IPA(key): /bʱuh.kʰɑː.ɾɐ/, [bʱux.kʰɑː.ɾɐ]
- (Classical Sanskrit) IPA(key): /bʱuh.kʰɑː.ɾɐ/
Proper noun
भुःखार • (bhuḥkhāra) stem, n
- Bukhara, a city in Uzbekistan founded in 06th century CE
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | भुःखारम् (bhuḥkhāram) | भुःखारे (bhuḥkhāre) | भुःखाराणि (bhuḥkhārāṇi) भुःखारा¹ (bhuḥkhārā¹) |
| accusative | भुःखारम् (bhuḥkhāram) | भुःखारे (bhuḥkhāre) | भुःखाराणि (bhuḥkhārāṇi) भुःखारा¹ (bhuḥkhārā¹) |
| instrumental | भुःखारेण (bhuḥkhāreṇa) | भुःखाराभ्याम् (bhuḥkhārābhyām) | भुःखारैः (bhuḥkhāraiḥ) भुःखारेभिः¹ (bhuḥkhārebhiḥ¹) |
| dative | भुःखाराय (bhuḥkhārāya) | भुःखाराभ्याम् (bhuḥkhārābhyām) | भुःखारेभ्यः (bhuḥkhārebhyaḥ) |
| ablative | भुःखारात् (bhuḥkhārāt) | भुःखाराभ्याम् (bhuḥkhārābhyām) | भुःखारेभ्यः (bhuḥkhārebhyaḥ) |
| genitive | भुःखारस्य (bhuḥkhārasya) | भुःखारयोः (bhuḥkhārayoḥ) | भुःखाराणाम् (bhuḥkhārāṇām) |
| locative | भुःखारे (bhuḥkhāre) | भुःखारयोः (bhuḥkhārayoḥ) | भुःखारेषु (bhuḥkhāreṣu) |
| vocative | भुःखार (bhuḥkhāra) | भुःखारे (bhuḥkhāre) | भुःखाराणि (bhuḥkhārāṇi) भुःखारा¹ (bhuḥkhārā¹) |
- ¹Vedic
References
- Monier Williams (1899), “भुःखार”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 759.