भरत

Hindi

Etymology

Borrowed from Sanskrit भरत (bharata).

Pronunciation

Proper noun

भरत • (bharatm (Urdu spelling بھرت)

  1. a male given name, Bharat, from Sanskrit, famously held by:
    1. Bharata, founder of the Bhārata dynasty
    2. Bharata, younger brother of Rama

Declension

Declension of भरत (masc cons-stem)
singular plural
direct भरत
bharat
भरत
bharat
oblique भरत
bharat
भरतों
bharatõ
vocative भरत
bharat
भरतो
bharato

References

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

    From the root भृ (bhṛ, to bear, to carry). See Bhārata for more.

    Pronunciation

    Noun

    भ॒र॒त • (bharatá) stemm

    1. actor, dancer, tumbler

    Proper noun

    भ॒र॒त • (bharatá) stemm

    1. (Hinduism) Bharata, a legendary emperor
    2. (Hinduism) Bharata, a son of Dasharatha and the younger brother of Rāma in the Ramayana
    3. (Jainism) Bharata, a son of Rishabhanatha

    Declension

    Masculine a-stem declension of भ॒र॒त
    singular dual plural
    nominative भ॒र॒तः (bharatáḥ) भ॒र॒तौ (bharatáu)
    भ॒र॒ता¹ (bharatā́¹)
    भ॒र॒ताः (bharatā́ḥ)
    भ॒र॒तासः॑¹ (bharatā́saḥ¹)
    accusative भ॒र॒तम् (bharatám) भ॒र॒तौ (bharatáu)
    भ॒र॒ता¹ (bharatā́¹)
    भ॒र॒तान् (bharatā́n)
    instrumental भ॒र॒तेन॑ (bharaténa) भ॒र॒ताभ्या॑म् (bharatā́bhyām) भ॒र॒तैः (bharatáiḥ)
    भ॒र॒तेभिः॑¹ (bharatébhiḥ¹)
    dative भ॒र॒ताय॑ (bharatā́ya) भ॒र॒ताभ्या॑म् (bharatā́bhyām) भ॒र॒तेभ्यः॑ (bharatébhyaḥ)
    ablative भ॒र॒तात् (bharatā́t) भ॒र॒ताभ्या॑म् (bharatā́bhyām) भ॒र॒तेभ्यः॑ (bharatébhyaḥ)
    genitive भ॒र॒तस्य॑ (bharatásya) भ॒र॒तयोः॑ (bharatáyoḥ) भ॒र॒ताना॑म् (bharatā́nām)
    locative भ॒र॒ते (bharaté) भ॒र॒तयोः॑ (bharatáyoḥ) भ॒र॒तेषु॑ (bharatéṣu)
    vocative भर॑त (bhárata) भर॑तौ (bháratau)
    भर॑ता¹ (bháratā¹)
    भर॑ताः (bháratāḥ)
    भर॑तासः¹ (bháratāsaḥ¹)
    • ¹Vedic

    Derived terms

    References