पृषती

Sanskrit

From पृषत (pṛṣata) +‎ -ई (-ī, feminine-forming suffix).

पृष॑ती • (pṛ́ṣatī) stem, f

Feminine ī-stem declension of पृष॑ती
	singular	dual	plural
nominative	पृष॑ती (pṛ́ṣatī)	पृष॑त्यौ (pṛ́ṣatyau) पृष॑ती¹ (pṛ́ṣatī¹)	पृष॑त्यः (pṛ́ṣatyaḥ) पृष॑तीः¹ (pṛ́ṣatīḥ¹)
accusative	पृष॑तीम् (pṛ́ṣatīm)	पृष॑त्यौ (pṛ́ṣatyau) पृष॑ती¹ (pṛ́ṣatī¹)	पृष॑तीः (pṛ́ṣatīḥ)
instrumental	पृष॑त्या (pṛ́ṣatyā)	पृष॑तीभ्याम् (pṛ́ṣatībhyām)	पृष॑तीभिः (pṛ́ṣatībhiḥ)
dative	पृष॑त्यै (pṛ́ṣatyai)	पृष॑तीभ्याम् (pṛ́ṣatībhyām)	पृष॑तीभ्यः (pṛ́ṣatībhyaḥ)
ablative	पृष॑त्याः (pṛ́ṣatyāḥ) पृष॑त्यै² (pṛ́ṣatyai²)	पृष॑तीभ्याम् (pṛ́ṣatībhyām)	पृष॑तीभ्यः (pṛ́ṣatībhyaḥ)
genitive	पृष॑त्याः (pṛ́ṣatyāḥ) पृष॑त्यै² (pṛ́ṣatyai²)	पृष॑त्योः (pṛ́ṣatyoḥ)	पृष॑तीनाम् (pṛ́ṣatīnām)
locative	पृष॑त्याम् (pṛ́ṣatyām)	पृष॑त्योः (pṛ́ṣatyoḥ)	पृष॑तीषु (pṛ́ṣatīṣu)
vocative	पृष॑ति (pṛ́ṣati)	पृष॑त्यौ (pṛ́ṣatyau) पृष॑ती¹ (pṛ́ṣatī¹)	पृष॑त्यः (pṛ́ṣatyaḥ) पृष॑तीः¹ (pṛ́ṣatīḥ¹)

Monier Williams (1899), “पृषती”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 647.
Arthur Anthony Macdonell (1893), “पृषत्”, in A practical Sanskrit dictionary with transliteration, accentuation, and etymological analysis throughout, London: Oxford University Press, page 169