पृतना

Sanskrit

Related to पृत् (pṛt).

पृत॑ना • (pṛ́tanā) stem, f

battle, strife, war, combat
Synonyms: पृत् (pṛt), युद्ध (yuddha), आहव (āhava), मृध् (mṛdh), संग्राम (saṃgrāma)
- c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 1.85.8.1:
  शूरा॑ इ॒वेद्युयु॑धयो॒ न जग्म॑यः श्रव॒स्यवो॒ न पृत॑नासु येतिरे ।
  śū́rā ivédyúyudhayo ná jágmayaḥ śravasyávo ná pṛ́tanāsu yetire .
  Like heroes, like combatants, like men anxious for food, the swift-moving [Maruts] have engaged in battles.
army; hostile armament or band
Synonyms: सेना (senā), विदथ (vidatha), वरूथिनी (varūthinī), सैन्य (sainya), पृतन्या (pṛtanyā)
- c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda 3.24.1:
  अग्ने॒ सह॑स्व॒ पृत॑ना अ॒भिमा॑ती॒रपा॑स्य ।
  दु॒ष्टर॒स्तर॒न्नरा॑ती॒र्वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसे ॥
  ágne sáhasva pṛ́tanā abhímātīrápāsya .
  duṣṭárastárannárātīrvárco dhā yajñávāhase .
  O Agni, subdue opposing bands, and drive our enemies away.
  Invincible, slay godless foes: give splendour to the worshipper.
(Classical Sanskrit, in the plural) humanity, mankind
Synonyms: नृ (nṛ), मनु (manu)
- c. 700 BCE – 500 BCE, Yāska, Naighaṇṭuka 2.3

Feminine ā-stem declension of पृत॑ना
	singular	dual	plural
nominative	पृत॑ना (pṛ́tanā)	पृत॑ने (pṛ́tane)	पृत॑नाः (pṛ́tanāḥ)
accusative	पृत॑नाम् (pṛ́tanām)	पृत॑ने (pṛ́tane)	पृत॑नाः (pṛ́tanāḥ)
instrumental	पृत॑नया (pṛ́tanayā) पृत॑ना¹ (pṛ́tanā¹)	पृत॑नाभ्याम् (pṛ́tanābhyām)	पृत॑नाभिः (pṛ́tanābhiḥ)
dative	पृत॑नायै (pṛ́tanāyai)	पृत॑नाभ्याम् (pṛ́tanābhyām)	पृत॑नाभ्यः (pṛ́tanābhyaḥ)
ablative	पृत॑नायाः (pṛ́tanāyāḥ) पृत॑नायै² (pṛ́tanāyai²)	पृत॑नाभ्याम् (pṛ́tanābhyām)	पृत॑नाभ्यः (pṛ́tanābhyaḥ)
genitive	पृत॑नायाः (pṛ́tanāyāḥ) पृत॑नायै² (pṛ́tanāyai²)	पृत॑नयोः (pṛ́tanayoḥ)	पृत॑नानाम् (pṛ́tanānām)
locative	पृत॑नायाम् (pṛ́tanāyām)	पृत॑नयोः (pṛ́tanayoḥ)	पृत॑नासु (pṛ́tanāsu)
vocative	पृत॑ने (pṛ́tane)	पृत॑ने (pṛ́tane)	पृत॑नाः (pṛ́tanāḥ)