जपति

Sanskrit

Alternative scripts

জপতি (Assamese script)
ᬚᬧᬢᬶ (Balinese script)
জপতি (Bengali script)
𑰕𑰢𑰝𑰰 (Bhaiksuki script)
𑀚𑀧𑀢𑀺 (Brahmi script)
ဇပတိ (Burmese script)
જપતિ (Gujarati script)
ਜਪਤਿ (Gurmukhi script)
𑌜𑌪𑌤𑌿 (Grantha script)
ꦗꦥꦠꦶ (Javanese script)
𑂔𑂣𑂞𑂱 (Kaithi script)
ಜಪತಿ (Kannada script)
ជបតិ (Khmer script)
ຊປຕິ (Lao script)
ജപതി (Malayalam script)
ᡯᠠᢒᠠᢠᡳ (Manchu script)
𑘕𑘢𑘝𑘱 (Modi script)
ᠽᠠᢒᠠᢐᠢ (Mongolian script)
𑦵𑧂𑦽𑧒 (Nandinagari script)
𑐖𑐥𑐟𑐶 (Newa script)
ଜପତି (Odia script)
ꢙꢦꢡꢶ (Saurashtra script)
𑆘𑆥𑆠𑆴 (Sharada script)
𑖕𑖢𑖝𑖰 (Siddham script)
ජපති (Sinhalese script)
𑩣𑩰𑩫𑩑 (Soyombo script)
𑚑𑚞𑚙𑚮 (Takri script)
ஜபதி (Tamil script)
జపతి (Telugu script)
ชปติ (Thai script)
ཛ་པ་ཏི (Tibetan script)
𑒖𑒣𑒞𑒱 (Tirhuta script)
𑨥𑨞𑨙𑨁 (Zanabazar Square script)

Etymology

Etymology tree

Sanskrit जप् (jap)

Sanskrit जपति

From जप् (jap).

Pronunciation

(Vedic) IPA^(key): /d͡ʑɐ́.pɐ.ti/
(Classical Sanskrit) IPA^(key): /d͡ʑɐ.pɐ.t̪i/

Verb

जप॑ति • (jápati) third-singular indicative (class 1, type P, root जप्)

to utter in a low voice, whisper, mutter (especially prayers or incantations)
- c. 700 BCE – 500 BCE, Aitareya Brāhmaṇa ii.38
to pray to anyone [with accusative] in a low voice
- c. 400 BCE, Mahābhārata xiii.750
to invoke or call upon in a low voice
- c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa iv.7.29
- c. 400 CE, Bhaviṣya Purāṇa i

Conjugation

Present: जप॑ति (jápati), जप॑ते (jápate)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	जप॑ति jápati	जप॑तः jápataḥ	जप॑न्ति jápanti	जप॑ते jápate	जपे॑ते jápete	जप॑न्ते jápante
Second	जप॑सि jápasi	जप॑थः jápathaḥ	जप॑थ jápatha	जप॑से jápase	जपे॑थे jápethe	जप॑ध्वे jápadhve
First	जपा॑मि jápāmi	जपा॑वः jápāvaḥ	जपा॑मः / जपा॑मसि¹ jápāmaḥ / jápāmasi¹	जपे॑ jápe	जपा॑वहे jápāvahe	जपा॑महे jápāmahe
Imperative
Third	जप॑तु jápatu	जप॑ताम् jápatām	जप॑न्तु jápantu	जप॑ताम् jápatām	जपे॑ताम् jápetām	जप॑न्ताम् jápantām
Second	जप॑ jápa	जप॑तम् jápatam	जप॑त jápata	जप॑स्व jápasva	जपे॑थाम् jápethām	जप॑ध्वम् jápadhvam
First	जपा॑नि jápāni	जपा॑व jápāva	जपा॑म jápāma	जपै॑ jápai	जपा॑वहै jápāvahai	जपा॑महै jápāmahai
Optative/Potential
Third	जपे॑त् jápet	जपे॑ताम् jápetām	जपे॑युः jápeyuḥ	जपे॑त jápeta	जपे॑याताम् jápeyātām	जपे॑रन् jáperan
Second	जपेः॑ jápeḥ	जपे॑तम् jápetam	जपे॑त jápeta	जपे॑थाः jápethāḥ	जपे॑याथाम् jápeyāthām	जपे॑ध्वम् jápedhvam
First	जपे॑यम् jápeyam	जपे॑व jápeva	जपे॑म jápema	जपे॑य jápeya	जपे॑वहि jápevahi	जपे॑महि jápemahi
Subjunctive
Third	जपा॑त् / जपा॑ति jápāt / jápāti	जपा॑तः jápātaḥ	जपा॑न् jápān	जपा॑ते / जपा॑तै jápāte / jápātai	जपै॑ते jápaite	जप॑न्त / जपा॑न्तै jápanta / jápāntai
Second	जपाः॑ / जपा॑सि jápāḥ / jápāsi	जपा॑थः jápāthaḥ	जपा॑थ jápātha	जपा॑से / जपा॑सै jápāse / jápāsai	जपै॑थे jápaithe	जपा॑ध्वै jápādhvai
First	जपा॑नि jápāni	जपा॑व jápāva	जपा॑म jápāma	जपै॑ jápai	जपा॑वहै jápāvahai	जपा॑महै jápāmahai
Participles
	जप॑त् jápat			जप॑मान jápamāna
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit. ¹Vedic

Imperfect: अज॑पत् (ájapat), अज॑पत (ájapata)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	अज॑पत् ájapat	अज॑पताम् ájapatām	अज॑पन् ájapan	अज॑पत ájapata	अज॑पेताम् ájapetām	अज॑पन्त ájapanta
Second	अज॑पः ájapaḥ	अज॑पतम् ájapatam	अज॑पत ájapata	अज॑पथाः ájapathāḥ	अज॑पेथाम् ájapethām	अज॑पध्वम् ájapadhvam
First	अज॑पम् ájapam	अज॑पाव ájapāva	अज॑पाम ájapāma	अज॑पे ájape	अज॑पावहि ájapāvahi	अज॑पामहि ájapāmahi

Derived terms

अनुजपति (anujapati)
अभिजपति (abhijapati)
आजपति (ājapati)
उपजपति (upajapati)
प्रजपति (prajapati)
प्रतिजपति (pratijapati)
संजपति (saṃjapati)

Descendants

Pali: जपति (japati)
Prakrit: जवइ (javaï)

References

Monier Williams (1899), “जपति”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 411.
William Dwight Whitney (1885), The Roots, Verb-forms, and Primary Derivatives of the Sanskrit Language, Leipzig: Breitkopf and Härtel, page 52

Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “jápati”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press