खद्ध
Apabhramsa
Etymology
Etymology tree
Inherited from Prakrit 𑀔𑀤𑁆𑀥 (khaddha),[1] from Sanskrit खा॒दि॒त (khāditá, “eaten”), influenced by 𑀮𑀤𑁆𑀥 (laddha, “gained”).[2][3]
Adjective
खद्ध (khaddha) [2]
Participle
खद्ध (khaddha)
- past participle of खाअइ (khāaï, “to eat”)
- c. 10th century CE, Puṣpadanta, Mahāpurāṇa 11.16.7:
- अविरलखरणहरेहिं णिरुद्धउ
वग्घेणेण हरिणु तुहुं खद्धउं ।- aviralakharaṇaharehiṃ ṇiruddhaü
vaggheṇeṇa hariṇu tuhuṃ khaddhaüṃ.
- (please add an English translation of this quotation)
- aviralakharaṇaharehiṃ ṇiruddhaü
- अविरलखरणहरेहिं णिरुद्धउ
Descendants
Inherited
References
- ^ Sheth, Hargovind Das T[rikamcand] (1923–1928), “खद्ध”, in पाइअ-सद्द-महण्णवो [pāia-sadda-mahaṇṇavo, Ocean of Prakrit words] (in Hindi), Calcutta: [Published by the Author], page 271.
- ↑ 2.0 2.1 Ratna Nagesha, Shriyan (1969), “Khaddha”, in A Critical Study Of Mahāpurāṇa Of Puṣpadanta, Ahmedabad: Lalbhai Dalpatbhai Bharatiya Sanskriti Vidyamandira, page 144
- ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “khā́dati”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 204