कल्याण

Hindi

Etymology

Borrowed from Sanskrit कल्याण (kalyā́ṇa).

Noun

कल्याण • (kalyāṇm (Urdu spelling کلْیان)

  1. prosperity, fortune, good luck

Proper noun

कल्याण • (kalyāṇm

  1. a male given name, Kalyan, from Sanskrit

Declension

Declension of कल्याण (masc cons-stem)
singular plural
direct कल्याण
kalyāṇ
कल्याण
kalyāṇ
oblique कल्याण
kalyāṇ
कल्याणों
kalyāṇõ
vocative कल्याण
kalyāṇ
कल्याणो
kalyāṇo

Adjective

कल्याण • (kalyāṇ) (indeclinable)

  1. fortunate, good

Pali

Alternative forms

Adjective

कल्याण

  1. Devanagari script form of kalyāṇa

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

Thought to be a compound of *कल्य् (*kaly, good, beautiful) + *आण (*āṇa, axle-pin), thus something along the lines of "with beautiful hips".[1] The first part of the compound is from Proto-Indo-European *kal- (handsome), and compared with Ancient Greek κάλλος (kállos, beauty), Albanian kolmë (winsome). The second part is cognate with आणि (āṇí, the part of the leg just above the knee; axle-pin).[2]

Pronunciation

Adjective

क॒ल्याण॑ • (kalyā́ṇa) stem

  1. beautiful, agreeable
  2. illustrious, noble, generous
  3. excellent, virtuous, good
  4. beneficial, salutary, auspicious
  5. happy, prosperous, fortunate, lucky, well, right

Declension

Masculine a-stem declension of क॒ल्याण॑
singular dual plural
nominative क॒ल्याणः॑ (kalyā́ṇaḥ) क॒ल्याणौ॑ (kalyā́ṇau)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
क॒ल्याणाः॑ (kalyā́ṇāḥ)
क॒ल्याणा॑सः¹ (kalyā́ṇāsaḥ¹)
accusative क॒ल्याण॑म् (kalyā́ṇam) क॒ल्याणौ॑ (kalyā́ṇau)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
क॒ल्याणा॑न् (kalyā́ṇān)
instrumental क॒ल्याणे॑न (kalyā́ṇena) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणैः॑ (kalyā́ṇaiḥ)
क॒ल्याणे॑भिः¹ (kalyā́ṇebhiḥ¹)
dative क॒ल्याणा॑य (kalyā́ṇāya) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
ablative क॒ल्याणा॑त् (kalyā́ṇāt) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
genitive क॒ल्याण॑स्य (kalyā́ṇasya) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणा॑नाम् (kalyā́ṇānām)
locative क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणे॑षु (kalyā́ṇeṣu)
vocative कल्या॑ण (kályāṇa) कल्या॑णौ (kályāṇau)
कल्या॑णा¹ (kályāṇā¹)
कल्या॑णाः (kályāṇāḥ)
कल्या॑णासः¹ (kályāṇāsaḥ¹)
  • ¹Vedic
Feminine ī-stem declension of क॒ल्याणी॑
singular dual plural
nominative क॒ल्याणी॑ (kalyā́ṇī) क॒ल्याण्यौ॑ (kalyā́ṇyau)
क॒ल्याणी॑¹ (kalyā́ṇī¹)
क॒ल्याण्यः॑ (kalyā́ṇyaḥ)
क॒ल्याणीः॑¹ (kalyā́ṇīḥ¹)
accusative क॒ल्याणी॑म् (kalyā́ṇīm) क॒ल्याण्यौ॑ (kalyā́ṇyau)
क॒ल्याणी॑¹ (kalyā́ṇī¹)
क॒ल्याणीः॑ (kalyā́ṇīḥ)
instrumental क॒ल्याण्या॑ (kalyā́ṇyā) क॒ल्याणी॑भ्याम् (kalyā́ṇībhyām) क॒ल्याणी॑भिः (kalyā́ṇībhiḥ)
dative क॒ल्याण्यै॑ (kalyā́ṇyai) क॒ल्याणी॑भ्याम् (kalyā́ṇībhyām) क॒ल्याणी॑भ्यः (kalyā́ṇībhyaḥ)
ablative क॒ल्याण्याः॑ (kalyā́ṇyāḥ)
क॒ल्याण्यै॑² (kalyā́ṇyai²)
क॒ल्याणी॑भ्याम् (kalyā́ṇībhyām) क॒ल्याणी॑भ्यः (kalyā́ṇībhyaḥ)
genitive क॒ल्याण्याः॑ (kalyā́ṇyāḥ)
क॒ल्याण्यै॑² (kalyā́ṇyai²)
क॒ल्याण्योः॑ (kalyā́ṇyoḥ) क॒ल्याणी॑नाम् (kalyā́ṇīnām)
locative क॒ल्याण्या॑म् (kalyā́ṇyām) क॒ल्याण्योः॑ (kalyā́ṇyoḥ) क॒ल्याणी॑षु (kalyā́ṇīṣu)
vocative कल्या॑णि (kályāṇi) कल्या॑ण्यौ (kályāṇyau)
कल्या॑णी¹ (kályāṇī¹)
कल्या॑ण्यः (kályāṇyaḥ)
कल्या॑णीः¹ (kályāṇīḥ¹)
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas
Neuter a-stem declension of क॒ल्याण॑
singular dual plural
nominative क॒ल्याण॑म् (kalyā́ṇam) क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याणा॑नि (kalyā́ṇāni)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
accusative क॒ल्याण॑म् (kalyā́ṇam) क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याणा॑नि (kalyā́ṇāni)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
instrumental क॒ल्याणे॑न (kalyā́ṇena) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणैः॑ (kalyā́ṇaiḥ)
क॒ल्याणे॑भिः¹ (kalyā́ṇebhiḥ¹)
dative क॒ल्याणा॑य (kalyā́ṇāya) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
ablative क॒ल्याणा॑त् (kalyā́ṇāt) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
genitive क॒ल्याण॑स्य (kalyā́ṇasya) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणा॑नाम् (kalyā́ṇānām)
locative क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणे॑षु (kalyā́ṇeṣu)
vocative कल्या॑ण (kályāṇa) कल्या॑णे (kályāṇe) कल्या॑णानि (kályāṇāni)
कल्या॑णा¹ (kályāṇā¹)
  • ¹Vedic

Noun

क॒ल्याण॑ • (kalyā́ṇa) stemn

  1. good fortune, happiness, prosperity
  2. good conduct, virtue
  3. festival
  4. marriage
    Synonym: विवाह (vivāha)

Declension

Neuter a-stem declension of क॒ल्याण॑
singular dual plural
nominative क॒ल्याण॑म् (kalyā́ṇam) क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याणा॑नि (kalyā́ṇāni)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
accusative क॒ल्याण॑म् (kalyā́ṇam) क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याणा॑नि (kalyā́ṇāni)
क॒ल्याणा॑¹ (kalyā́ṇā¹)
instrumental क॒ल्याणे॑न (kalyā́ṇena) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणैः॑ (kalyā́ṇaiḥ)
क॒ल्याणे॑भिः¹ (kalyā́ṇebhiḥ¹)
dative क॒ल्याणा॑य (kalyā́ṇāya) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
ablative क॒ल्याणा॑त् (kalyā́ṇāt) क॒ल्याणा॑भ्याम् (kalyā́ṇābhyām) क॒ल्याणे॑भ्यः (kalyā́ṇebhyaḥ)
genitive क॒ल्याण॑स्य (kalyā́ṇasya) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणा॑नाम् (kalyā́ṇānām)
locative क॒ल्याणे॑ (kalyā́ṇe) क॒ल्याण॑योः (kalyā́ṇayoḥ) क॒ल्याणे॑षु (kalyā́ṇeṣu)
vocative कल्या॑ण (kályāṇa) कल्या॑णे (kályāṇe) कल्या॑णानि (kályāṇāni)
कल्या॑णा¹ (kályāṇā¹)
  • ¹Vedic

Descendants

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “καλός”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 626
  2. ^ Mayrhofer, Manfred (1992), “kalyā́ṇa-”, in Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen [Etymological Dictionary of Old Indo-Aryan]‎[1] (in German), volume 1, Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag, page 325

Further reading