कनक

Braj

Etymology

Learned borrowing from Sanskrit कनक (kánaka).

Pronunciation

  • IPA(key): /kə.nək/

Noun

कनक (kanakm

  1. gold
    कनक खंभ मरकत मनि हों, हीराखचित अमोलkanak khambh markat mani hõ, hīrākhcit amol(please add an English translation of this usage example)

Hindi

Pronunciation

Etymology 1

Semi-learned borrowing from Sanskrit कणिक (kaṇika). Doublet of कणिक (kaṇik) and कनिक (kanik).

Noun

कनक • (kanakm (Urdu spelling کنک)

  1. wheat flour
    Synonym: गेहूँ का आटा (gehū̃ kā āṭā)
Declension
Declension of कनक (masc cons-stem)
singular plural
direct कनक
kanak
कनक
kanak
oblique कनक
kanak
कनकों
kanakõ
vocative कनक
kanak
कनको
kanako

Etymology 2

Learned borrowing from Sanskrit कनक (kánaka).

Noun

कनक • (kanakm (Urdu spelling کنک) (rare, formal)

  1. gold
    Synonyms: सोना (sonā), स्वर्ण (svarṇ)
  2. thorn apple
    Synonym: (more common) धतूरा (dhatūrā)
Declension
Declension of कनक (masc cons-stem)
singular plural
direct कनक
kanak
कनक
kanak
oblique कनक
kanak
कनकों
kanakõ
vocative कनक
kanak
कनको
kanako

Further reading

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

Unknown, possibly related to काञ्चन (kāñcana, gold).

Pronunciation

Noun

कन॑क • (kánaka) stemn

  1. gold
    Synonyms: see Thesaurus:सुवर्ण

Declension

Neuter a-stem declension of कन॑क
singular dual plural
nominative कन॑कम् (kánakam) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
accusative कन॑कम् (kánakam) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
instrumental कन॑केन (kánakena) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑कैः (kánakaiḥ)
कन॑केभिः¹ (kánakebhiḥ¹)
dative कन॑काय (kánakāya) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
ablative कन॑कात् (kánakāt) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
genitive कन॑कस्य (kánakasya) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कानाम् (kánakānām)
locative कन॑के (kánake) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑केषु (kánakeṣu)
vocative कन॑क (kánaka) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
  • ¹Vedic

Descendants

  • Pali: kanaka
  • Prakrit: 𑀓𑀡𑀬 (kaṇaya)
  • Bengali: কনক (konok) (learned)
  • Hindi: कनक (kanak) (learned)
  • Braj: कनक (kanak) (learned)

Noun

कन॑क • (kánaka) stemm

  1. a kind of decoration
  2. name of several plants
    1. Ceylon ironwood, cobra saffron (Mesua ferrea)
    2. champak (Magnolia champaca)
    3. Butea frondosa
    4. Bauhinia variegata
    5. Kasaunda, kasondi senna, hasundari, pepper-leaved senna (Senna sophera, syn. Cassia sophera)
    6. thorn apple
    7. a kind of bdellium
    8. a kind of sandalwood

Declension

Masculine a-stem declension of कन॑क
singular dual plural
nominative कन॑कः (kánakaḥ) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑काः (kánakāḥ)
कन॑कासः¹ (kánakāsaḥ¹)
accusative कन॑कम् (kánakam) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑कान् (kánakān)
instrumental कन॑केन (kánakena) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑कैः (kánakaiḥ)
कन॑केभिः¹ (kánakebhiḥ¹)
dative कन॑काय (kánakāya) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
ablative कन॑कात् (kánakāt) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
genitive कन॑कस्य (kánakasya) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कानाम् (kánakānām)
locative कन॑के (kánake) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑केषु (kánakeṣu)
vocative कन॑क (kánaka) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑काः (kánakāḥ)
कन॑कासः¹ (kánakāsaḥ¹)
  • ¹Vedic

Adjective

कन॑क • (kánaka) stem

  1. made of gold

Declension

Masculine a-stem declension of कन॑क
singular dual plural
nominative कन॑कः (kánakaḥ) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑काः (kánakāḥ)
कन॑कासः¹ (kánakāsaḥ¹)
accusative कन॑कम् (kánakam) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑कान् (kánakān)
instrumental कन॑केन (kánakena) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑कैः (kánakaiḥ)
कन॑केभिः¹ (kánakebhiḥ¹)
dative कन॑काय (kánakāya) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
ablative कन॑कात् (kánakāt) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
genitive कन॑कस्य (kánakasya) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कानाम् (kánakānām)
locative कन॑के (kánake) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑केषु (kánakeṣu)
vocative कन॑क (kánaka) कन॑कौ (kánakau)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑काः (kánakāḥ)
कन॑कासः¹ (kánakāsaḥ¹)
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of कन॑का
singular dual plural
nominative कन॑का (kánakā) कन॑के (kánake) कन॑काः (kánakāḥ)
accusative कन॑काम् (kánakām) कन॑के (kánake) कन॑काः (kánakāḥ)
instrumental कन॑कया (kánakayā)
कन॑का¹ (kánakā¹)
कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑काभिः (kánakābhiḥ)
dative कन॑कायै (kánakāyai) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑काभ्यः (kánakābhyaḥ)
ablative कन॑कायाः (kánakāyāḥ)
कन॑कायै² (kánakāyai²)
कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑काभ्यः (kánakābhyaḥ)
genitive कन॑कायाः (kánakāyāḥ)
कन॑कायै² (kánakāyai²)
कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कानाम् (kánakānām)
locative कन॑कायाम् (kánakāyām) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कासु (kánakāsu)
vocative कन॑के (kánake) कन॑के (kánake) कन॑काः (kánakāḥ)
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas
Neuter a-stem declension of कन॑क
singular dual plural
nominative कन॑कम् (kánakam) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
accusative कन॑कम् (kánakam) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
instrumental कन॑केन (kánakena) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑कैः (kánakaiḥ)
कन॑केभिः¹ (kánakebhiḥ¹)
dative कन॑काय (kánakāya) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
ablative कन॑कात् (kánakāt) कन॑काभ्याम् (kánakābhyām) कन॑केभ्यः (kánakebhyaḥ)
genitive कन॑कस्य (kánakasya) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑कानाम् (kánakānām)
locative कन॑के (kánake) कन॑कयोः (kánakayoḥ) कन॑केषु (kánakeṣu)
vocative कन॑क (kánaka) कन॑के (kánake) कन॑कानि (kánakāni)
कन॑का¹ (kánakā¹)
  • ¹Vedic

References

  • Monier Williams (1899), “कनक”, in A Sanskrit–English Dictionary, [], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 248, column 2.
  • Apte, Vaman Shivram (1890), “कनक”, in The practical Sanskrit-English dictionary, Poona: Prasad Prakashan
  • Mayrhofer, Manfred (1992), Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen [Etymological Dictionary of Old Indo-Aryan]‎[1] (in German), volume 1, Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag, page 296
  • Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kánaka”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press