अवेदीत्

Sanskrit

अवे॑दीत् • (ávedīt) third-singular indicative (type P, aorist, root विद्)

Aorist: अवे॑दीत् (ávedīt)
	Active			Mediopassive
	Singular	Dual	Plural	Singular	Dual	Plural
Indicative
Third	अवे॑दीत् ávedīt	अवे॑दिष्टाम् ávediṣṭām	अवे॑दिषुः ávediṣuḥ	- -	- -	- -
Second	अवे॑दीः ávedīḥ	अवे॑दिष्टम् ávediṣṭam	अवे॑दिष्ट ávediṣṭa	- -	- -	- -
First	अवे॑दिषम् ávediṣam	अवे॑दिष्व ávediṣva	अवे॑दिष्म ávediṣma	- -	- -	- -
Injunctive
Third	वेदी॑त् védīt	वेदि॑ष्टाम् védiṣṭām	वेदि॑षुः védiṣuḥ	- -	- -	- -
Second	वेदीः॑ védīḥ	वेदि॑ष्टम् védiṣṭam	वेदि॑ष्ट védiṣṭa	- -	- -	- -
First	वेदि॑षम् védiṣam	वेदि॑ष्व védiṣva	वेदि॑ष्म védiṣma	- -	- -	- -
Subjunctive
Third	वेदि॑षत् / वेदि॑षति védiṣat / védiṣati	वेदि॑षतः védiṣataḥ	वेदि॑षन् védiṣan	- -	- -	- -
Second	वेदि॑षः / वेदि॑षसि védiṣaḥ / védiṣasi	वेदि॑षथः védiṣathaḥ	वेदि॑षथ védiṣatha	- -	- -	- -
First	वेदि॑षाणि védiṣāṇi	वेदि॑षाव védiṣāva	वेदि॑षाम védiṣāma	- -	- -	- -
Notes	The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.