अभूत्

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From Proto-Indo-Aryan *HábʰuHt, from Proto-Indo-Iranian *HábʰuHt, from an augmented form of Proto-Indo-European *bʰúHt.

Pronunciation

Verb

अभू॑त् • (ábhūt) third-singular indicative (aorist, root भू)

  1. aorist of भू (bhū, to be, become)

Conjugation

Aorist: अभू॑त् (ábhūt), -
Active Mediopassive
Singular Dual Plural Singular Dual Plural
Indicative
Third अभू॑त्
ábhūt
अभू॑ताम्
ábhūtām
अभू॑वन्
ábhūvan
- - -
Second अभूः॑
ábhūḥ
अभू॑तम्
ábhūtam
अभू॑त
ábhūta
- - -
First अभू॑वम् / अभु॑वम्¹
ábhūvam / ábhuvam¹
अभू॑व
ábhūva
अभू॑म
ábhūma
- - -
Injunctive
Third भूत्
bhū́t
भूता॑म्
bhū́tām
भु॒वन्
bhuván
- - -
Second भूः
bhū́ḥ
भूत॑म्
bhū́tam
भूत॑
bhū́ta
- - -
First भूव॑म् / भुव॑म्¹
bhū́vam / bhúvam¹
भूव॑
bhū́va
भूम॑
bhū́ma
- - -
Subjunctive
Third भुव॑त् / भुव॑ति
bhúvat / bhúvati
भुव॑तः
bhúvataḥ
भुव॑न् / भुव॑न्ति
bhúvan / bhúvanti
- - -
Second भुवः॑ / भुव॑सि
bhúvaḥ / bhúvasi
भुव॑थः
bhúvathaḥ
भुव॑थ
bhúvatha
- - -
First भुवा॑नि
bhúvāni
भुवा॑व
bhúvāva
भुवा॑म
bhúvāma
- - -
Notes
  • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
  • ¹Rigvedic