گواه

Persian

Etymology

From Middle Persian gwk’dy (gugāy). From Proto-Indo-European *wí (apart) + *kʷeḱ- (to see); literally meaning “to see apart, differentiate”. Compare Old Armenian վկայ (vkay), an Iranian borrowing.

Pronunciation

 

Readings
Classical reading? guwāh
Dari reading? guwāh
Iranian reading? govâh
Tajik reading? guvoh

Noun

گواه • (guwāh / govâh) (plural گواهان (guwāhān / govâhân), or گواه‌ها (guwāh-hā / govâh-hâ), Tajik spelling гувоҳ)

  1. witness
    Synonym: شاهد (šâhed)
    • 1705, Guru Gobind Singh, “verse 13”, in ظفرنامه [Zafarnama]:
      مرا اعتباری برین قسم نیست
      که ایزد گواه است و یزدان یکیست
      ma-râ e'tebâri bar in qasam nist
      ke izad govâh ast o yazdan yaki-st
      For me, there is no credit in this oath [of yours], that God is [your] witness and the Lord is One.
  2. evidence
    Synonyms: شاهد (šâhed), مدرک (madrak)

Descendants

  • Hindustani:
    Hindi: गवाह (gavāh)
    Urdu: گواه (gavāh)
  • Kazakh: куә (kuä)
  • Punjabi:
    Gurmukhi script: ਗਵਾਹ (gavāh)
    Shahmukhi script: گواه (gavāh)
  • Turkmen: güwä
  • Uzbek: guvoh

References

  • Steingass, Francis Joseph (1892), “گواه”, in A Comprehensive Persian–English dictionary, London: Routledge & K. Paul
  • MacKenzie, D. N. (1971), “gwk’dy”, in A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press, page 38
  • Nourai, Ali (2011), An Etymological Dictionary of Persian, English and other Indo-European Languages, page 523
  • Hayyim, Sulayman (1934), “گواه”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim