هصر

Arabic

Root
ه ص ر (h ṣ r)
1 term

Verb

هَصَرَ • (haṣara) I (non-past يَهْصِرُ (yahṣiru), verbal noun هَصْر (haṣr))

  1. to bend, to make inclined

Conjugation

Conjugation of هَصَرَ (I, sound, a ~ i, full passive (?), verbal noun هَصْر)
verbal noun
الْمَصْدَر
هَصْر
haṣr
active participle
اِسْم الْفَاعِل
هَاصِر
hāṣir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَهْصُور
mahṣūr
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m هَصَرْتُ
haṣartu
هَصَرْتَ
haṣarta
هَصَرَ
haṣara
هَصَرْتُمَا
haṣartumā
هَصَرَا
haṣarā
هَصَرْنَا
haṣarnā
هَصَرْتُمْ
haṣartum
هَصَرُوا
haṣarū
f هَصَرْتِ
haṣarti
هَصَرَتْ
haṣarat
هَصَرَتَا
haṣaratā
هَصَرْتُنَّ
haṣartunna
هَصَرْنَ
haṣarna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَهْصِرُ
ʔahṣiru
تَهْصِرُ
tahṣiru
يَهْصِرُ
yahṣiru
تَهْصِرَانِ
tahṣirāni
يَهْصِرَانِ
yahṣirāni
نَهْصِرُ
nahṣiru
تَهْصِرُونَ
tahṣirūna
يَهْصِرُونَ
yahṣirūna
f تَهْصِرِينَ
tahṣirīna
تَهْصِرُ
tahṣiru
تَهْصِرَانِ
tahṣirāni
تَهْصِرْنَ
tahṣirna
يَهْصِرْنَ
yahṣirna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَهْصِرَ
ʔahṣira
تَهْصِرَ
tahṣira
يَهْصِرَ
yahṣira
تَهْصِرَا
tahṣirā
يَهْصِرَا
yahṣirā
نَهْصِرَ
nahṣira
تَهْصِرُوا
tahṣirū
يَهْصِرُوا
yahṣirū
f تَهْصِرِي
tahṣirī
تَهْصِرَ
tahṣira
تَهْصِرَا
tahṣirā
تَهْصِرْنَ
tahṣirna
يَهْصِرْنَ
yahṣirna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَهْصِرْ
ʔahṣir
تَهْصِرْ
tahṣir
يَهْصِرْ
yahṣir
تَهْصِرَا
tahṣirā
يَهْصِرَا
yahṣirā
نَهْصِرْ
nahṣir
تَهْصِرُوا
tahṣirū
يَهْصِرُوا
yahṣirū
f تَهْصِرِي
tahṣirī
تَهْصِرْ
tahṣir
تَهْصِرَا
tahṣirā
تَهْصِرْنَ
tahṣirna
يَهْصِرْنَ
yahṣirna
imperative
الْأَمْر
m اِهْصِرْ
ihṣir
اِهْصِرَا
ihṣirā
اِهْصِرُوا
ihṣirū
f اِهْصِرِي
ihṣirī
اِهْصِرْنَ
ihṣirna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m هُصِرْتُ
huṣirtu
هُصِرْتَ
huṣirta
هُصِرَ
huṣira
هُصِرْتُمَا
huṣirtumā
هُصِرَا
huṣirā
هُصِرْنَا
huṣirnā
هُصِرْتُمْ
huṣirtum
هُصِرُوا
huṣirū
f هُصِرْتِ
huṣirti
هُصِرَتْ
huṣirat
هُصِرَتَا
huṣiratā
هُصِرْتُنَّ
huṣirtunna
هُصِرْنَ
huṣirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُهْصَرُ
ʔuhṣaru
تُهْصَرُ
tuhṣaru
يُهْصَرُ
yuhṣaru
تُهْصَرَانِ
tuhṣarāni
يُهْصَرَانِ
yuhṣarāni
نُهْصَرُ
nuhṣaru
تُهْصَرُونَ
tuhṣarūna
يُهْصَرُونَ
yuhṣarūna
f تُهْصَرِينَ
tuhṣarīna
تُهْصَرُ
tuhṣaru
تُهْصَرَانِ
tuhṣarāni
تُهْصَرْنَ
tuhṣarna
يُهْصَرْنَ
yuhṣarna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُهْصَرَ
ʔuhṣara
تُهْصَرَ
tuhṣara
يُهْصَرَ
yuhṣara
تُهْصَرَا
tuhṣarā
يُهْصَرَا
yuhṣarā
نُهْصَرَ
nuhṣara
تُهْصَرُوا
tuhṣarū
يُهْصَرُوا
yuhṣarū
f تُهْصَرِي
tuhṣarī
تُهْصَرَ
tuhṣara
تُهْصَرَا
tuhṣarā
تُهْصَرْنَ
tuhṣarna
يُهْصَرْنَ
yuhṣarna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُهْصَرْ
ʔuhṣar
تُهْصَرْ
tuhṣar
يُهْصَرْ
yuhṣar
تُهْصَرَا
tuhṣarā
يُهْصَرَا
yuhṣarā
نُهْصَرْ
nuhṣar
تُهْصَرُوا
tuhṣarū
يُهْصَرُوا
yuhṣarū
f تُهْصَرِي
tuhṣarī
تُهْصَرْ
tuhṣar
تُهْصَرَا
tuhṣarā
تُهْصَرْنَ
tuhṣarna
يُهْصَرْنَ
yuhṣarna

Verb

هَصَّرَ • (haṣṣara) II (non-past يُهَصِّرُ (yuhaṣṣiru), verbal noun تَهْصِير (tahṣīr))

  1. to bend, to make inclined

Conjugation

Conjugation of هَصَّرَ (II, sound, full passive, verbal noun تَهْصِير)
verbal noun
الْمَصْدَر
تَهْصِير
tahṣīr
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُهَصِّر
muhaṣṣir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُهَصَّر
muhaṣṣar
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m هَصَّرْتُ
haṣṣartu
هَصَّرْتَ
haṣṣarta
هَصَّرَ
haṣṣara
هَصَّرْتُمَا
haṣṣartumā
هَصَّرَا
haṣṣarā
هَصَّرْنَا
haṣṣarnā
هَصَّرْتُمْ
haṣṣartum
هَصَّرُوا
haṣṣarū
f هَصَّرْتِ
haṣṣarti
هَصَّرَتْ
haṣṣarat
هَصَّرَتَا
haṣṣaratā
هَصَّرْتُنَّ
haṣṣartunna
هَصَّرْنَ
haṣṣarna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُهَصِّرُ
ʔuhaṣṣiru
تُهَصِّرُ
tuhaṣṣiru
يُهَصِّرُ
yuhaṣṣiru
تُهَصِّرَانِ
tuhaṣṣirāni
يُهَصِّرَانِ
yuhaṣṣirāni
نُهَصِّرُ
nuhaṣṣiru
تُهَصِّرُونَ
tuhaṣṣirūna
يُهَصِّرُونَ
yuhaṣṣirūna
f تُهَصِّرِينَ
tuhaṣṣirīna
تُهَصِّرُ
tuhaṣṣiru
تُهَصِّرَانِ
tuhaṣṣirāni
تُهَصِّرْنَ
tuhaṣṣirna
يُهَصِّرْنَ
yuhaṣṣirna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُهَصِّرَ
ʔuhaṣṣira
تُهَصِّرَ
tuhaṣṣira
يُهَصِّرَ
yuhaṣṣira
تُهَصِّرَا
tuhaṣṣirā
يُهَصِّرَا
yuhaṣṣirā
نُهَصِّرَ
nuhaṣṣira
تُهَصِّرُوا
tuhaṣṣirū
يُهَصِّرُوا
yuhaṣṣirū
f تُهَصِّرِي
tuhaṣṣirī
تُهَصِّرَ
tuhaṣṣira
تُهَصِّرَا
tuhaṣṣirā
تُهَصِّرْنَ
tuhaṣṣirna
يُهَصِّرْنَ
yuhaṣṣirna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُهَصِّرْ
ʔuhaṣṣir
تُهَصِّرْ
tuhaṣṣir
يُهَصِّرْ
yuhaṣṣir
تُهَصِّرَا
tuhaṣṣirā
يُهَصِّرَا
yuhaṣṣirā
نُهَصِّرْ
nuhaṣṣir
تُهَصِّرُوا
tuhaṣṣirū
يُهَصِّرُوا
yuhaṣṣirū
f تُهَصِّرِي
tuhaṣṣirī
تُهَصِّرْ
tuhaṣṣir
تُهَصِّرَا
tuhaṣṣirā
تُهَصِّرْنَ
tuhaṣṣirna
يُهَصِّرْنَ
yuhaṣṣirna
imperative
الْأَمْر
m هَصِّرْ
haṣṣir
هَصِّرَا
haṣṣirā
هَصِّرُوا
haṣṣirū
f هَصِّرِي
haṣṣirī
هَصِّرْنَ
haṣṣirna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m هُصِّرْتُ
huṣṣirtu
هُصِّرْتَ
huṣṣirta
هُصِّرَ
huṣṣira
هُصِّرْتُمَا
huṣṣirtumā
هُصِّرَا
huṣṣirā
هُصِّرْنَا
huṣṣirnā
هُصِّرْتُمْ
huṣṣirtum
هُصِّرُوا
huṣṣirū
f هُصِّرْتِ
huṣṣirti
هُصِّرَتْ
huṣṣirat
هُصِّرَتَا
huṣṣiratā
هُصِّرْتُنَّ
huṣṣirtunna
هُصِّرْنَ
huṣṣirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُهَصَّرُ
ʔuhaṣṣaru
تُهَصَّرُ
tuhaṣṣaru
يُهَصَّرُ
yuhaṣṣaru
تُهَصَّرَانِ
tuhaṣṣarāni
يُهَصَّرَانِ
yuhaṣṣarāni
نُهَصَّرُ
nuhaṣṣaru
تُهَصَّرُونَ
tuhaṣṣarūna
يُهَصَّرُونَ
yuhaṣṣarūna
f تُهَصَّرِينَ
tuhaṣṣarīna
تُهَصَّرُ
tuhaṣṣaru
تُهَصَّرَانِ
tuhaṣṣarāni
تُهَصَّرْنَ
tuhaṣṣarna
يُهَصَّرْنَ
yuhaṣṣarna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُهَصَّرَ
ʔuhaṣṣara
تُهَصَّرَ
tuhaṣṣara
يُهَصَّرَ
yuhaṣṣara
تُهَصَّرَا
tuhaṣṣarā
يُهَصَّرَا
yuhaṣṣarā
نُهَصَّرَ
nuhaṣṣara
تُهَصَّرُوا
tuhaṣṣarū
يُهَصَّرُوا
yuhaṣṣarū
f تُهَصَّرِي
tuhaṣṣarī
تُهَصَّرَ
tuhaṣṣara
تُهَصَّرَا
tuhaṣṣarā
تُهَصَّرْنَ
tuhaṣṣarna
يُهَصَّرْنَ
yuhaṣṣarna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُهَصَّرْ
ʔuhaṣṣar
تُهَصَّرْ
tuhaṣṣar
يُهَصَّرْ
yuhaṣṣar
تُهَصَّرَا
tuhaṣṣarā
يُهَصَّرَا
yuhaṣṣarā
نُهَصَّرْ
nuhaṣṣar
تُهَصَّرُوا
tuhaṣṣarū
يُهَصَّرُوا
yuhaṣṣarū
f تُهَصَّرِي
tuhaṣṣarī
تُهَصَّرْ
tuhaṣṣar
تُهَصَّرَا
tuhaṣṣarā
تُهَصَّرْنَ
tuhaṣṣarna
يُهَصَّرْنَ
yuhaṣṣarna

Noun

هَصْر • (haṣrm

  1. verbal noun of هَصَرَ (haṣara) (form I)

Declension

Declension of noun هَصْر (haṣr)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal هَصْر
haṣr
الْهَصْر
al-haṣr
هَصْر
haṣr
nominative هَصْرٌ
haṣrun
الْهَصْرُ
al-haṣru
هَصْرُ
haṣru
accusative هَصْرًا
haṣran
الْهَصْرَ
al-haṣra
هَصْرَ
haṣra
genitive هَصْرٍ
haṣrin
الْهَصْرِ
al-haṣri
هَصْرِ
haṣri

References

  • Freytag, Georg (1837), “هصر”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum[1] (in Latin), volume 4, Halle: C. A. Schwetschke, page 393
  • Kazimirski, Albin de Biberstein (1860), “هصر”, in Dictionnaire arabe-français contenant toutes les racines de la langue arabe, leurs dérivés, tant dans l’idiome vulgaire que dans l’idiome littéral, ainsi que les dialectes d’Alger et de Maroc[2] (in French), volume 2, Paris: Maisonneuve et Cie, page 1424
  • Wehr, Hans with Kropfitsch, Lorenz (1985), “هصر”, in Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart[3] (in German), 5th edition, Wiesbaden: Otto Harrassowitz, published 2011, →ISBN, page 1351