نائب

Arabic

Root
ن و ب (n w b)
8 terms

Etymology

Derived from the active participle of نَابَ (nāba, to represent, to act as a deputy).

Pronunciation

  • IPA(key): /naː.ʔib/
  • Rhymes: -ib

Noun

نَائِب • (nāʔibm (plural نَائِبُون (nāʔibūn) or نُوَّاب (nuwwāb), feminine نَائِبَة (nāʔiba))

  1. representative, delegate
  2. deputy
  3. vice-

Declension

Declension of noun نَائِب (nāʔib)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal نَائِب
nāʔib
النَّائِب
an-nāʔib
نَائِب
nāʔib
nominative نَائِبٌ
nāʔibun
النَّائِبُ
an-nāʔibu
نَائِبُ
nāʔibu
accusative نَائِبًا
nāʔiban
النَّائِبَ
an-nāʔiba
نَائِبَ
nāʔiba
genitive نَائِبٍ
nāʔibin
النَّائِبِ
an-nāʔibi
نَائِبِ
nāʔibi
dual indefinite definite construct
informal نَائِبَيْن
nāʔibayn
النَّائِبَيْن
an-nāʔibayn
نَائِبَيْ
nāʔibay
nominative نَائِبَانِ
nāʔibāni
النَّائِبَانِ
an-nāʔibāni
نَائِبَا
nāʔibā
accusative نَائِبَيْنِ
nāʔibayni
النَّائِبَيْنِ
an-nāʔibayni
نَائِبَيْ
nāʔibay
genitive نَائِبَيْنِ
nāʔibayni
النَّائِبَيْنِ
an-nāʔibayni
نَائِبَيْ
nāʔibay
plural sound masculine plural‎;
basic broken plural triptote
indefinite definite construct
informal نَائِبِين‎; نُوَّاب
nāʔibīn‎; nuwwāb
النَّائِبِين‎; النُّوَّاب
an-nāʔibīn‎; an-nuwwāb
نَائِبِي‎; نُوَّاب
nāʔibī‎; nuwwāb
nominative نَائِبُونَ‎; نُوَّابٌ
nāʔibūna‎; nuwwābun
النَّائِبُونَ‎; النُّوَّابُ
an-nāʔibūna‎; an-nuwwābu
نَائِبُو‎; نُوَّابُ
nāʔibū‎; nuwwābu
accusative نَائِبِينَ‎; نُوَّابًا
nāʔibīna‎; nuwwāban
النَّائِبِينَ‎; النُّوَّابَ
an-nāʔibīna‎; an-nuwwāba
نَائِبِي‎; نُوَّابَ
nāʔibī‎; nuwwāba
genitive نَائِبِينَ‎; نُوَّابٍ
nāʔibīna‎; nuwwābin
النَّائِبِينَ‎; النُّوَّابِ
an-nāʔibīna‎; an-nuwwābi
نَائِبِي‎; نُوَّابِ
nāʔibī‎; nuwwābi

Descendants

  • Azerbaijani: naib
  • Catalan: naip
  • Classical Persian: نَائِب (nā'ib), نایب (unhamzated)
    • Armenian: նայիբ (nayib)
    • Bengali: নায়েব (naẏeb)
    • Chagatai: نائب (nāʾb /⁠nā'ib⁠/)
    • Hindustani:
      Hindi: नायब (nāyab), नाइब (nāib)
      Urdu: نائِب (nāib), نایَب (nāyab)
  • Hausa: nā'ìbī
  • Malay: naib
  • Ottoman Turkish: نائب
  • Swahili: naibu
From the plural نُوَّاب (nuwwāb)

Persian

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Arabic نَائِب (nāʔib).

Pronunciation

 

Readings
Classical reading? nā'ib
Dari reading? nā'ib
Iranian reading? nâ'eb
Tajik reading? no'ib

Noun

نائب • (nā'ib / nâ'eb) (plural نائب‌ها (nā'ib-hā / nâ'eb-hâ), or نائبان (nā'ibān / nâ'ebân), or نواب (nuwwāb / novvâb), Tajik spelling ноиб)

  1. representative; delegate; deputy
    • c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated by Reynold A. Nicholson, مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume I, verse 226:
      آن که جان بخشد اگر بکشد رواست
      نایب است و دست او دست خداست
      ān ki jān baxšad agar bikušad rawā-st
      nāyib ast u dast-i ō dast-i xudā-st
      If one who bestows [spiritual] life should slay, it is allowable: he is the [Divine] vicegerent, and his hand is the hand of God.
      (Classical Persian transliteration)
  2. (in compounds, often unadapted from Arabic) vice-
    نائب‌السلطنهnā'ibu-s-saltana / nâ'ebo-s-saltaneviceroy
Persian terms derived from the Arabic root ن و ب (0 c, 4 e)

Descendants

  • Armenian: նայիբ (nayib)
  • Bengali: নায়েব (naẏeb)
  • Chagatai: نائب (nāʾb /⁠nā'ib⁠/)
  • Hindustani:
    Hindi: नायब (nāyab), नाइब (nāib)
    Urdu: نائِب (nāib), نایَب (nāyab)

Further reading

Urdu

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Classical Persian نَائِب (nā'ib), from Arabic نَائِب (nāʔib).

Pronunciation

Noun

نائِب • (nāibm (Hindi spelling नाइब)

  1. naib, viceroy, deputy

Further reading

  • نائب”, in ریخْتَہ لُغَت (rexta luġat) - Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2026.
  • Qureshi, Bashir Ahmad (1971), “نائب”, in Kitabistan's 20th Century Standard Dictionary, Lahore: Kitabistan Pub. Co.