مهدوم
Ottoman Turkish
Etymology
Borrowed from Arabic مَهْدُوم (mahdūm), participle of هَدَمَ (hadama, “to demolish, wreck”).
Adjective
مهدوم • (mehdum) (feminine مهدومه (mehdume))
- demolished, pulled down, destroyed, razed, torn down
- Synonym: ییقق (yıkık)
Descendants
- Turkish: mehdum
Further reading
click to expand
- Çağbayır, Yaşar (2007), “mehdum”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 3, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 3113
- Devellioğlu, Ferit (1962), “mehdûm”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat[1] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 719
- Kélékian, Diran (1911), “مهدوم”, in Dictionnaire turc-français[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 1252
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Dirutus”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum[3], Vienna, column 399
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “مهدوم”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum[4], Vienna, column 5049
- Redhouse, James W. (1890), “مهدوم”, in A Turkish and English Lexicon[5], Constantinople: A. H. Boyajian, page 2044