كلس

Arabic

FWOTD – 14 September 2019
كِلْس

Etymology 1

    Borrowed from Classical Syriac ܟܠܫܐ (kelšā), borrowed from Ancient Greek χάλιξ (khálix).

    Noun

    كِلْس • (kilsm

    1. lime, chalk, whitewash
    Declension
    Declension of noun كِلْس (kils)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal كِلْس
    kils
    الْكِلْس
    al-kils
    كِلْس
    kils
    nominative كِلْسٌ
    kilsun
    الْكِلْسُ
    al-kilsu
    كِلْسُ
    kilsu
    accusative كِلْسًا
    kilsan
    الْكِلْسَ
    al-kilsa
    كِلْسَ
    kilsa
    genitive كِلْسٍ
    kilsin
    الْكِلْسِ
    al-kilsi
    كِلْسِ
    kilsi
    Derived terms
    Descendants
    • Classical Persian: کِلْس (kils), کِرْس (kirs)
    • Georgian: ქარსი (karsi)
    • Kurdish:
      Northern Kurdish: kisl
      Central Kurdish: قسڵ (qisll)

    Etymology 2

      Denominal verb of كِلْس (kils).

      Pronunciation

      • IPA(key): /kal.la.sa/

      Verb

      كَلَّسَ • (kallasa) II (non-past يُكَلِّسُ (yukallisu), verbal noun تَكْلِيس (taklīs))

      1. to calcify, to saturate with chalk
      2. to trample upon as to press it together, to apply force upon the surface of
        • c. 1200, يحيى بن محمد بن أحمد بن العوام [yaḥyā ibn muḥammad ibn ʔaḥmad ibn al-ʕawwām], edited by José Antonio Banqueri, كتاب الفلاحة [Book on Agriculture], volume 1, Madrid: Imprenta Real, published 1802IA, Cap. 6, page 208:
          يتخفف عن العروق ولا يكلس ترابها ويضغط جدا وذلك أنه حينئذ تصل إليه حرارة الشمس دائما فيكون نباته واستمساكه أجود
          One shall be light on the roots and not stamp upon them nor press them much and then more heat of the sun reaches the plant continuously and the plant and its grip will be better.
      Conjugation
      Conjugation of كَلَّسَ (II, sound, full passive, verbal noun تَكْلِيس)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَكْلِيس
      taklīs
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُكَلِّس
      mukallis
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُكَلَّس
      mukallas
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m كَلَّسْتُ
      kallastu
      كَلَّسْتَ
      kallasta
      كَلَّسَ
      kallasa
      كَلَّسْتُمَا
      kallastumā
      كَلَّسَا
      kallasā
      كَلَّسْنَا
      kallasnā
      كَلَّسْتُمْ
      kallastum
      كَلَّسُوا
      kallasū
      f كَلَّسْتِ
      kallasti
      كَلَّسَتْ
      kallasat
      كَلَّسَتَا
      kallasatā
      كَلَّسْتُنَّ
      kallastunna
      كَلَّسْنَ
      kallasna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُكَلِّسُ
      ʔukallisu
      تُكَلِّسُ
      tukallisu
      يُكَلِّسُ
      yukallisu
      تُكَلِّسَانِ
      tukallisāni
      يُكَلِّسَانِ
      yukallisāni
      نُكَلِّسُ
      nukallisu
      تُكَلِّسُونَ
      tukallisūna
      يُكَلِّسُونَ
      yukallisūna
      f تُكَلِّسِينَ
      tukallisīna
      تُكَلِّسُ
      tukallisu
      تُكَلِّسَانِ
      tukallisāni
      تُكَلِّسْنَ
      tukallisna
      يُكَلِّسْنَ
      yukallisna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُكَلِّسَ
      ʔukallisa
      تُكَلِّسَ
      tukallisa
      يُكَلِّسَ
      yukallisa
      تُكَلِّسَا
      tukallisā
      يُكَلِّسَا
      yukallisā
      نُكَلِّسَ
      nukallisa
      تُكَلِّسُوا
      tukallisū
      يُكَلِّسُوا
      yukallisū
      f تُكَلِّسِي
      tukallisī
      تُكَلِّسَ
      tukallisa
      تُكَلِّسَا
      tukallisā
      تُكَلِّسْنَ
      tukallisna
      يُكَلِّسْنَ
      yukallisna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُكَلِّسْ
      ʔukallis
      تُكَلِّسْ
      tukallis
      يُكَلِّسْ
      yukallis
      تُكَلِّسَا
      tukallisā
      يُكَلِّسَا
      yukallisā
      نُكَلِّسْ
      nukallis
      تُكَلِّسُوا
      tukallisū
      يُكَلِّسُوا
      yukallisū
      f تُكَلِّسِي
      tukallisī
      تُكَلِّسْ
      tukallis
      تُكَلِّسَا
      tukallisā
      تُكَلِّسْنَ
      tukallisna
      يُكَلِّسْنَ
      yukallisna
      imperative
      الْأَمْر
      m كَلِّسْ
      kallis
      كَلِّسَا
      kallisā
      كَلِّسُوا
      kallisū
      f كَلِّسِي
      kallisī
      كَلِّسْنَ
      kallisna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m كُلِّسْتُ
      kullistu
      كُلِّسْتَ
      kullista
      كُلِّسَ
      kullisa
      كُلِّسْتُمَا
      kullistumā
      كُلِّسَا
      kullisā
      كُلِّسْنَا
      kullisnā
      كُلِّسْتُمْ
      kullistum
      كُلِّسُوا
      kullisū
      f كُلِّسْتِ
      kullisti
      كُلِّسَتْ
      kullisat
      كُلِّسَتَا
      kullisatā
      كُلِّسْتُنَّ
      kullistunna
      كُلِّسْنَ
      kullisna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُكَلَّسُ
      ʔukallasu
      تُكَلَّسُ
      tukallasu
      يُكَلَّسُ
      yukallasu
      تُكَلَّسَانِ
      tukallasāni
      يُكَلَّسَانِ
      yukallasāni
      نُكَلَّسُ
      nukallasu
      تُكَلَّسُونَ
      tukallasūna
      يُكَلَّسُونَ
      yukallasūna
      f تُكَلَّسِينَ
      tukallasīna
      تُكَلَّسُ
      tukallasu
      تُكَلَّسَانِ
      tukallasāni
      تُكَلَّسْنَ
      tukallasna
      يُكَلَّسْنَ
      yukallasna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُكَلَّسَ
      ʔukallasa
      تُكَلَّسَ
      tukallasa
      يُكَلَّسَ
      yukallasa
      تُكَلَّسَا
      tukallasā
      يُكَلَّسَا
      yukallasā
      نُكَلَّسَ
      nukallasa
      تُكَلَّسُوا
      tukallasū
      يُكَلَّسُوا
      yukallasū
      f تُكَلَّسِي
      tukallasī
      تُكَلَّسَ
      tukallasa
      تُكَلَّسَا
      tukallasā
      تُكَلَّسْنَ
      tukallasna
      يُكَلَّسْنَ
      yukallasna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُكَلَّسْ
      ʔukallas
      تُكَلَّسْ
      tukallas
      يُكَلَّسْ
      yukallas
      تُكَلَّسَا
      tukallasā
      يُكَلَّسَا
      yukallasā
      نُكَلَّسْ
      nukallas
      تُكَلَّسُوا
      tukallasū
      يُكَلَّسُوا
      yukallasū
      f تُكَلَّسِي
      tukallasī
      تُكَلَّسْ
      tukallas
      تُكَلَّسَا
      tukallasā
      تُكَلَّسْنَ
      tukallasna
      يُكَلَّسْنَ
      yukallasna

      References

      • Dozy, Reinhart Pieter Anne (1881), “كلس”, in Supplément aux dictionnaires arabes[1] (in French), volume 2, Leiden: E. J. Brill, page 483
      • Fraenkel, Siegmund (1886), Die aramäischen Fremdwörter im Arabischen (in German), Leiden: E. J. Brill, page 8
      • Freytag, Georg (1837), “كلس”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum[2] (in Latin), volume 4, Halle: C. A. Schwetschke, page 54
      • Guidi, Ignazio (1879), Della sede primitiva dei popoli semitici (in Italian), Rome: Tipi del Salviucci, page 16
      • Kazimirski, Albin de Biberstein (1860), “كلس”, in Dictionnaire arabe-français contenant toutes les racines de la langue arabe, leurs dérivés, tant dans l’idiome vulgaire que dans l’idiome littéral, ainsi que les dialectes d’Alger et de Maroc[3] (in French), volume 2, Paris: Maisonneuve et Cie, page 923

      Further reading