كرامة

Arabic

Root
ك ر م (k r m)
10 terms

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.raː.ma/

    Noun

    كَرَامَة • (karāmaf

    1. verbal noun of كَرُمَ (karuma) (form I)
    2. dignity
    3. (Islam) miracle, wonder (that happens to a pious person)

    Declension

    Declension of noun كَرَامَة (karāma)
    singular singular triptote in ـَة (-a)
    indefinite definite construct
    informal كَرَامَة
    karāma
    الْكَرَامَة
    al-karāma
    كَرَامَة
    karāmat
    nominative كَرَامَةٌ
    karāmatun
    الْكَرَامَةُ
    al-karāmatu
    كَرَامَةُ
    karāmatu
    accusative كَرَامَةً
    karāmatan
    الْكَرَامَةَ
    al-karāmata
    كَرَامَةَ
    karāmata
    genitive كَرَامَةٍ
    karāmatin
    الْكَرَامَةِ
    al-karāmati
    كَرَامَةِ
    karāmati

    Descendants

    • Armenian: քյարամաթ (kʻyaramatʻ)
    • Kazakh: керемет (keremet)
    • Malay: keramat
    • Ottoman Turkish: كرامت (keramet)
    • Persian: كرامت
    • Spanish: encaramar
    • Somali: karaama
    • Swahili: karama
    • Turkmen: keramat
    • Uyghur: كارامەت (karamet)
    • Uzbek: karomat