كافر

See also: کافر

Arabic

Etymology

    Active participle of the verb كَفَرَ (kafara, to disbelieve; to cover; to conceal) from the root ك ف ر (k f r).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaː.fir/

    Adjective

    كَافِر • (kāfir) (masculine plural كَافِرُون (kāfirūn) or كُفَّار (kuffār) or كَفَرَة (kafara), feminine plural كَافِرَات (kāfirāt) or كَوَافِر (kawāfir))

    1. active participle of كَفَرَ (kafara)
    2. (obsolete) farmer
      • 609–632 CE, Qur'an, 57:20:
        كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا
        kamaṯali ḡayṯin ʔaʕjaba al-kuffāra nabātuhu ṯumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṯumma yakūnu ḥuṭāman
        Like the example of a rain whose [resulting] plant growth pleases the farmers; then it dries and you see it turned yellow; then it becomes [scattered] debris
    3. disbeliever, unbeliever
    4. (Islam, religious slur) disbeliever, infidel
    5. ingrate, ungrateful
      • 609–632 CE, Qur'an, 26:18:
        قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ (18) وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ (19)
        (18) He said “Did we not rear thee among us as a child? And thou didst dwell many years of thy life among us, (19) and thou didst that thy deed which thou didst, and thou wast one of the ingrates.”
        Translated by Marmaduke Pickthall

    Declension

    Declension of adjective كَافِر (kāfir)
    singular masculine feminine
    basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
    indefinite definite indefinite definite
    informal كَافِر
    kāfir
    الْكَافِر
    al-kāfir
    كَافِرَة
    kāfira
    الْكَافِرَة
    al-kāfira
    nominative كَافِرٌ
    kāfirun
    الْكَافِرُ
    al-kāfiru
    كَافِرَةٌ
    kāfiratun
    الْكَافِرَةُ
    al-kāfiratu
    accusative كَافِرًا
    kāfiran
    الْكَافِرَ
    al-kāfira
    كَافِرَةً
    kāfiratan
    الْكَافِرَةَ
    al-kāfirata
    genitive كَافِرٍ
    kāfirin
    الْكَافِرِ
    al-kāfiri
    كَافِرَةٍ
    kāfiratin
    الْكَافِرَةِ
    al-kāfirati
    dual masculine feminine
    indefinite definite indefinite definite
    informal كَافِرَيْن
    kāfirayn
    الْكَافِرَيْن
    al-kāfirayn
    كَافِرَتَيْن
    kāfiratayn
    الْكَافِرَتَيْن
    al-kāfiratayn
    nominative كَافِرَانِ
    kāfirāni
    الْكَافِرَانِ
    al-kāfirāni
    كَافِرَتَانِ
    kāfiratāni
    الْكَافِرَتَانِ
    al-kāfiratāni
    accusative كَافِرَيْنِ
    kāfirayni
    الْكَافِرَيْنِ
    al-kāfirayni
    كَافِرَتَيْنِ
    kāfiratayni
    الْكَافِرَتَيْنِ
    al-kāfiratayni
    genitive كَافِرَيْنِ
    kāfirayni
    الْكَافِرَيْنِ
    al-kāfirayni
    كَافِرَتَيْنِ
    kāfiratayni
    الْكَافِرَتَيْنِ
    al-kāfiratayni
    plural masculine feminine
    sound masculine plural‎;
    basic broken plural triptote‎;
    broken plural triptote in ـَة (-a)
    sound feminine plural‎;
    basic broken plural diptote
    indefinite definite indefinite definite
    informal كَافِرِين‎; كُفَّار‎; كَفَرة
    kāfirīn‎; kuffār‎; kafara
    الْكَافِرِين‎; الْكُفَّار‎; الْكَفَرة
    al-kāfirīn‎; al-kuffār‎; al-kafara
    كَافِرَات‎; كَوَافِر
    kāfirāt‎; kawāfir
    الْكَافِرَات‎; الْكَوَافِر
    al-kāfirāt‎; al-kawāfir
    nominative كَافِرُونَ‎; كُفَّارٌ‎; كَفَرةٌ
    kāfirūna‎; kuffārun‎; kafaratun
    الْكَافِرُونَ‎; الْكُفَّارُ‎; الْكَفَرةُ
    al-kāfirūna‎; al-kuffāru‎; al-kafaratu
    كَافِرَاتٌ‎; كَوَافِرُ
    kāfirātun‎; kawāfiru
    الْكَافِرَاتُ‎; الْكَوَافِرُ
    al-kāfirātu‎; al-kawāfiru
    accusative كَافِرِينَ‎; كُفَّارًا‎; كَفَرةً
    kāfirīna‎; kuffāran‎; kafaratan
    الْكَافِرِينَ‎; الْكُفَّارَ‎; الْكَفَرةَ
    al-kāfirīna‎; al-kuffāra‎; al-kafarata
    كَافِرَاتٍ‎; كَوَافِرَ
    kāfirātin‎; kawāfira
    الْكَافِرَاتِ‎; الْكَوَافِرَ
    al-kāfirāti‎; al-kawāfira
    genitive كَافِرِينَ‎; كُفَّارٍ‎; كَفَرةٍ
    kāfirīna‎; kuffārin‎; kafaratin
    الْكَافِرِينَ‎; الْكُفَّارِ‎; الْكَفَرةِ
    al-kāfirīna‎; al-kuffāri‎; al-kafarati
    كَافِرَاتٍ‎; كَوَافِرَ
    kāfirātin‎; kawāfira
    الْكَافِرَاتِ‎; الْكَوَافِرِ
    al-kāfirāti‎; al-kawāfiri

    Hypernyms

    Descendants

    References

    • Wehr, Hans (1979), “كفر”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

    Ottoman Turkish

    Etymology

    Borrowed from Arabic كَافِر (kāfir).

    Noun

    كافر • (kâfir) (definite accusative كافری (kâfiri), plural كفار (küffâr) or كافرون (kâfirûn) or كفره (kefere))

    1. (Islam, religious slur) kafir, infidel, disbeliever
      كافر نعمتkâfir-i niʿmetungrateful

    Declension

    Declension of كافر (kâfir)
    singular plural
    nominative كافر (kâfir) كفار (küffâr)
    definite accusative كافری (kâfiri) كفاری (küffârı)
    dative كافره (kâfire) كفاره (küffâra)
    locative كافرده (kâfirde) كفارده (küffârda)
    ablative كافردن (kâfirden) كفاردن (küffârdan)
    genitive كافرك (kâfiriñ) كفارك (küffârıñ)
    Possessive forms
    1st person singular
    singular plural
    nominative كافرم (kâfirim) كفارم (küffârım)
    definite accusative كافرمی (kâfirimi) كفارمی (küffârımı)
    dative كافرمه (kâfirime) كفارمه (küffârıma)
    locative كافرمده (kâfirimde) كفارمده (küffârımda)
    ablative كافرمدن (kâfirimden) كفارمدن (küffârımdan)
    genitive كافرمك (kâfirimiñ) كفارمك (küffârımıñ)
    2nd person singular
    singular plural
    nominative كافرك (kâfiriñ) كفارك (küffârıñ)
    definite accusative كافركی (kâfiriñi) كفاركی (küffârıñı)
    dative كافركه (kâfiriñe) كفاركه (küffârıña)
    locative كافركده (kâfiriñde) كفاركده (küffârıñda)
    ablative كافركدن (kâfiriñden) كفاركدن (küffârıñdan)
    genitive كافركك (kâfiriñiñ) كفاركك (küffârıñıñ)
    3rd person singular
    singular plural
    nominative كافری (kâfiri) كفاری (küffârı)
    definite accusative كافرینی (kâfirini) كفارینی (küffârını)
    dative كافرینه (kâfirine) كفارینه (küffârına)
    locative كافرینده (kâfirinde) كفارینده (küffârında)
    ablative كافریندن (kâfirinden) كفاریندن (küffârından)
    genitive كافرینك (kâfiriniñ) كفارینك (küffârınıñ)
    1st person plural
    singular plural
    nominative كافرمز (kâfirimiz) كفارمز (küffârımız)
    definite accusative كافرمزی (kâfirimizi) كفارمزی (küffârımızı)
    dative كافرمزه (kâfirimize) كفارمزه (küffârımıza)
    locative كافرمزده (kâfirimizde) كفارمزده (küffârımızda)
    ablative كافرمزدن (kâfirimizden) كفارمزدن (küffârımızdan)
    genitive كافرمزك (kâfirimiziñ) كفارمزك (küffârımızıñ)
    2nd person plural
    singular plural
    nominative كافركز (kâfiriñiz) كفاركز (küffârıñız)
    definite accusative كافركزی (kâfiriñizi) كفاركزی (küffârıñızı)
    dative كافركزه (kâfiriñize) كفاركزه (küffârıñıza)
    locative كافركزده (kâfiriñizde) كفاركزده (küffârıñızda)
    ablative كافركزدن (kâfiriñizden) كفاركزدن (küffârıñızdan)
    genitive كافركزك (kâfiriñiziñ) كفاركزك (küffârıñızıñ)
    3rd person plural
    singular plural
    nominative كافرلری (kâfirleri) كفارلری (küffârları)
    definite accusative كافرلرینی (kâfirlerini) كفارلرینی (küffârlarını)
    dative كافرلرینه (kâfirlerine) كفارلرینه (küffârlarına)
    locative كافرلرنده (kâfirlerinde) كفارلرنده (küffârlarında)
    ablative كافرلرندن (kâfirlerinden) كفارلرندن (küffârlarından)
    genitive كافرلرینك (kâfirleriniñ) كفارلرینك (küffârlarınıñ)

    Derived terms

    • كافرانه (kâfirâne, of or pertaining to a disbeliever)
    • كافرستان (kâfirstân, the land of the kuffar)
    • كافرلك (kâfirlik, infidelity)

    Descendants

    Further reading