غریب
Persian
Etymology
Borrowed from Arabic غَرِيب (ḡarīb).
Pronunciation
- (Classical Persian) IPA(key): /ɣa.ˈriːb/
- (Dari, formal) IPA(key): [ɣä.ɾíːb]
- (Iran, formal) IPA(key): [qæ.ɹíːb̥]
- (Tajik, formal) IPA(key): [ʁä.ɾíb]
| Readings | |
|---|---|
| Classical reading? | ġarīb |
| Dari reading? | ġarīb |
| Iranian reading? | ġarib |
| Tajik reading? | ġarib |
Noun
غریب • (ġarīb / ġarib) (plural غَرِیبهَا, or غَرِیبَان, Tajik spelling ғариб)
Usage notes
The words غریب (ġarib), غریبی (ġaribi), and غربت (ġorbat) are used when talking from the point of view of the foreigner, e.g. when the speaker himself/herself is a foreigner; for example:
- اینجا تو آلمان خیلی غریبم.
- I [feel] so much [like] a foreigner here in Germany.
- غم غربت پدرمو در آورد.
- ġam-e ġorbat pedaramo dar âvord.
- I'm sick and tired of the pain of foreignness.
- غریبی نکن! باهام حرف بزن.
- Don't feel to be a stranger! Talk with me.
Derived terms
- غریبی (ġaribi)
Related terms
- غربت (ġorbat)
Adjective
غریب • (ġarīb / ġarib) (comparative غریبتَر, superlative غریبتَرین, Tajik spelling ғариб)
- strange
- 10th Century, Ferdowsi, Shahname.
- غریب آهوئی آمدم در کمند
که از بند جست و مرا کرد بند.
- rare
- 12th Century, Nizami Ganjavi, Khamse.
- به وقت خورش هرکه باشد طبیب
بپرهیزد از خورده های غریب
- foreign, alien
- 14th Century, Hafez, Divan-e Hafez-e Shirazi.
- گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست
Inflection
| singular | plural | |
|---|---|---|
| 1st person (“I am, we are”) |
غریبم (ġaribam) | غریبیم (ġaribim) |
| 2nd person (“you are”) |
غریبی (ġaribi) | غریبید، غریبین△ (ġaribid, ġaribin△) |
| 3rd person (“he/she/it is, they are”) |
غریب است، غریبه△ (ġarib ast, ġaribe△) | غریبند، غریبن△ (ġariband, ġariban△) |
△ Colloquial.
Punjabi
Etymology
Borrowed from Classical Persian غَرِیب (ġarīb), borrowed from Arabic غَرِيب (ḡarīb), from غَرُبَ (ḡaruba).
Pronunciation
- (Standard Punjabi) IPA(key): /ɡə.ɾiːb/, /ɣə.ɾiːb/
- Hyphenation: غ‧ریب
- Rhymes: -iːb
Adjective
غَرِیب • (ġarīb) (indeclinable, Gurmukhi spelling ਗ਼ਰੀਬ)
- poor (as opposed to rich)
- Antonym: اَمِیر (amīr)
- poor; helpless
- (figuratively) meek, humble
- (literally, rare) strange
Noun
غَرِیب • (ġarīb) m (Gurmukhi spelling ਗ਼ਰੀਬ)
- a poor person
- (in the plural) the poor; destitute, working class
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| direct | غَرِیب (ġarīb) | غَرِیب (ġarīb) |
| oblique | غَرِیب (ġarīb) | غَرِیباں (ġarībāṉ) |
| vocative | غَرِیبا (ġarībā) | غَرِیبو (ġarībo) |
| ablative | غَرِیبوں (ġarīboṉ) | — |
| locative | غَرِیبے (ġarībe) | غَرِیبِیں (ġarībīṉ) |
| instrumental | غَرِیبوں (ġarīboṉ) | – |
Further reading
- Iqbal, Salah ud-Din (2002), “غرِیب”, in vaḍḍī panjābī lughat (in Punjabi), Lahore: عزیز پبلشرز [ʻazīz pabliśarz]
- Bashir, Kanwal (2012), “غریب”, in Punjabi-English Dictionary, Hyattsville, MD: Dunwoody Press
- “ਗਰੀਬ”, in Punjabi-English Dictionary, Patiala: Punjabi University, 2026
Urdu
Etymology
Borrowed from Classical Persian غَرِیب (ġarīb), borrowed from Arabic غَرِيب (ḡarīb), from غَرُبَ (ḡaruba).
Pronunciation
- (Standard Urdu) IPA(key): /ɣə.ɾiːb/
Audio: (file) - Rhymes: -iːb
- Hyphenation: غَ‧رِیب
Adjective
غَرِیب • (ġarīb) (indeclinable, Hindi spelling ग़रीब)
- poor (of wealth)
- وہ ایک غَرِیب لَکَڑْہارے سے لَکْڑی کَٹْوانے گَیا ہَے۔
- vo ek ġarīb lakaṛhāre se lakṛī kaṭvāne gayā hai.
- He went to get the wood cut by a poor carpenter.
- poor; helpless
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| direct | غَرِیب (ġarīb) | غَرِیب (ġarīb) |
| oblique | غَرِیب (ġarīb) | غَرِیبوں (ġarībõ) |
| vocative | غَرِیب (ġarīb) | غَرِیبو (ġarībo) |
Descendants
- → Palula: ɣaríb