Ottoman Turkish
Etymology
From Arabic عِصْيَان (ʕiṣyān).
Noun
عصیان • (isyan)
- rebellion, revolt, insurrection; riot
1909 July 31, “اسپانیا اغتشاشاتی [Spain riots]”, in Tanin, page 2:ادارهٔ عرفیه اعلان ایدلمش اولمشنه رغماً بارسلون و جوارنده اختلال و عصیان حالا بر دوامدر.- İdare-i örfiye ilan edilmiş olmuşuna rağmen Barselona ve civarında ihtilal ve isyan hâlâ bir devamdır.
- (please add an English translation of this quotation)
- sin
Declension
Declension of عصیان (isyan)
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیان (isyan)
|
عصیانلر (isyanlar)
|
| definite accusative
|
عصیانی (isyanı)
|
عصیانلری (isyanları)
|
| dative
|
عصیانه (isyana)
|
عصیانلره (isyanlara)
|
| locative
|
عصیانده (isyanda)
|
عصیانلرده (isyanlarda)
|
| ablative
|
عصیاندن (isyandan)
|
عصیانلردن (isyanlardan)
|
| genitive
|
عصیانك (isyanıñ)
|
عصیانلرك (isyanlarıñ)
|
Possessive forms
| 1st person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانم (isyanım)
|
عصیانلرم (isyanlarım)
|
| definite accusative
|
عصیانمی (isyanımı)
|
عصیانلرمی (isyanlarımı)
|
| dative
|
عصیانمه (isyanıma)
|
عصیانلرمه (isyanlarıma)
|
| locative
|
عصیانمده (isyanımda)
|
عصیانلرمده (isyanlarımda)
|
| ablative
|
عصیانمدن (isyanımdan)
|
عصیانلرمدن (isyanlarımdan)
|
| genitive
|
عصیانمك (isyanımıñ)
|
عصیانلرمك (isyanlarımıñ)
|
| 2nd person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانك (isyanıñ)
|
عصیانلرك (isyanlarıñ)
|
| definite accusative
|
عصیانكی (isyanıñı)
|
عصیانلركی (isyanlarıñı)
|
| dative
|
عصیانكه (isyanıña)
|
عصیانلركه (isyanlarıña)
|
| locative
|
عصیانكده (isyanıñda)
|
عصیانلركده (isyanlarıñda)
|
| ablative
|
عصیانكدن (isyanıñdan)
|
عصیانلركدن (isyanlarıñdan)
|
| genitive
|
عصیانكك (isyanıñıñ)
|
عصیانلركك (isyanlarıñıñ)
|
| 3rd person singular
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانی (isyanı)
|
عصیانلری (isyanları)
|
| definite accusative
|
عصیاننی (isyanını)
|
عصیانلرینی (isyanlarını)
|
| dative
|
عصیاننه (isyanına)
|
عصیانلرینه (isyanlarına)
|
| locative
|
عصیاننده (isyanında)
|
عصیانلرنده (isyanlarında)
|
| ablative
|
عصیانندن (isyanından)
|
عصیانلرندن (isyanlarından)
|
| genitive
|
عصیاننك (isyanınıñ)
|
عصیانلرینك (isyanlarınıñ)
|
| 1st person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانمز (isyanımız)
|
عصیانلرمز (isyanlarımız)
|
| definite accusative
|
عصیانمزی (isyanımızı)
|
عصیانلرمزی (isyanlarımızı)
|
| dative
|
عصیانمزه (isyanımıza)
|
عصیانلرمزه (isyanlarımıza)
|
| locative
|
عصیانمزده (isyanımızda)
|
عصیانلرمزده (isyanlarımızda)
|
| ablative
|
عصیانمزدن (isyanımızdan)
|
عصیانلرمزدن (isyanlarımızdan)
|
| genitive
|
عصیانمزك (isyanımızıñ)
|
عصیانلرمزك (isyanlarımızıñ)
|
| 2nd person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانكز (isyanıñız)
|
عصیانلركز (isyanlarıñız)
|
| definite accusative
|
عصیانكزی (isyanıñızı)
|
عصیانلركزی (isyanlarıñızı)
|
| dative
|
عصیانكزه (isyanıñıza)
|
عصیانلركزه (isyanlarıñıza)
|
| locative
|
عصیانكزده (isyanıñızda)
|
عصیانلركزده (isyanlarıñızda)
|
| ablative
|
عصیانكزدن (isyanıñızdan)
|
عصیانلركزدن (isyanlarıñızdan)
|
| genitive
|
عصیانكزك (isyanıñızıñ)
|
عصیانلركزك (isyanlarıñızıñ)
|
| 3rd person plural
|
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
عصیانلری (isyanları)
|
عصیانلری (isyanları)
|
| definite accusative
|
عصیانلرینی (isyanlarını)
|
عصیانلرینی (isyanlarını)
|
| dative
|
عصیانلرینه (isyanlarına)
|
عصیانلرینه (isyanlarına)
|
| locative
|
عصیانلرنده (isyanlarında)
|
عصیانلرنده (isyanlarında)
|
| ablative
|
عصیانلرندن (isyanlarından)
|
عصیانلرندن (isyanlarından)
|
| genitive
|
عصیانلرینك (isyanlarınıñ)
|
عصیانلرینك (isyanlarınıñ)
|
|
Descendants
Further reading
- Robert Avery et al., editors (2013), “isyan”, in The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN
- Nişanyan, Sevan (2002–), “isyan”, in Nişanyan Sözlük
- Kélékian, Diran (1911), “عصیان”, in Dictionnaire turc-français[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 848
Persian
Etymology
Borrowed from Arabic عِصْيَان (ʕiṣyān).
Pronunciation
| Readings
|
| Classical reading?
|
isyān
|
| Dari reading?
|
isyān
|
| Iranian reading?
|
esyân
|
| Tajik reading?
|
isyon
|
Noun
عصیان • (isyān / esyân) (Tajik spelling исён)
- rebellion, revolt, disobedience
- Synonym: شورش (šureš)
c. 1100, Amīr Mu'izzī, “Qaṣīda 41”, in دیوان امیر معزی[2]:از لب دریای مغرب تا لب دریای چین
کیست کاو را زهرهٔ عصیان سلطان سنجرست- az lab-i daryā-yi maġrib tā lab-i daryā-yi čin
kī-st k-ō rā zahra-yi isyān-i sultān sanjar-ast - From the shores of the Moroccan sea to the shores of the Chinese sea,
Who is it that has the daring to disobey Sultan Sanjar?
- sin, transgression
Further reading
- Hayyim, Sulayman (1934), “عصیان”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim
- Dehkhoda, Ali-Akbar (1931–), “عصیان”, in Dehkhoda Dictionary Institute, editors, Dehkhoda Dictionary (in Persian), Tehran: University of Tehran Press.
Urdu
Etymology
From Arabic عِصْيَان (ʕiṣyān).
Pronunciation
Noun
عصیان • ('iṣyān) m (Hindi spelling इस्यान)
- rebellion