ظاهر

See also: طاهر

Arabic

Etymology 1

Root
ظ ه ر (ẓ h r)
17 terms

Pronunciation

  • IPA(key): /ðˤaː.hi.ru/

Verb

ظَاهَرَ • (ẓāhara) III (non-past يُظَاهِرُ (yuẓāhiru), verbal noun ظِهَار (ẓihār) or مُظَاهَرَة (muẓāhara))

  1. to help, to assist, to aid, to support
Conjugation
Conjugation of ظَاهَرَ (III, sound, full passive, verbal nouns ظِهَار, مُظَاهَرَة)
verbal noun
الْمَصْدَر
ظِهَار, مُظَاهَرَة
ẓihār, muẓāhara
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُظَاهِر
muẓāhir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُظَاهَر
muẓāhar
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m ظَاهَرْتُ
ẓāhartu
ظَاهَرْتَ
ẓāharta
ظَاهَرَ
ẓāhara
ظَاهَرْتُمَا
ẓāhartumā
ظَاهَرَا
ẓāharā
ظَاهَرْنَا
ẓāharnā
ظَاهَرْتُمْ
ẓāhartum
ظَاهَرُوا
ẓāharū
f ظَاهَرْتِ
ẓāharti
ظَاهَرَتْ
ẓāharat
ظَاهَرَتَا
ẓāharatā
ظَاهَرْتُنَّ
ẓāhartunna
ظَاهَرْنَ
ẓāharna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُظَاهِرُ
ʔuẓāhiru
تُظَاهِرُ
tuẓāhiru
يُظَاهِرُ
yuẓāhiru
تُظَاهِرَانِ
tuẓāhirāni
يُظَاهِرَانِ
yuẓāhirāni
نُظَاهِرُ
nuẓāhiru
تُظَاهِرُونَ
tuẓāhirūna
يُظَاهِرُونَ
yuẓāhirūna
f تُظَاهِرِينَ
tuẓāhirīna
تُظَاهِرُ
tuẓāhiru
تُظَاهِرَانِ
tuẓāhirāni
تُظَاهِرْنَ
tuẓāhirna
يُظَاهِرْنَ
yuẓāhirna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُظَاهِرَ
ʔuẓāhira
تُظَاهِرَ
tuẓāhira
يُظَاهِرَ
yuẓāhira
تُظَاهِرَا
tuẓāhirā
يُظَاهِرَا
yuẓāhirā
نُظَاهِرَ
nuẓāhira
تُظَاهِرُوا
tuẓāhirū
يُظَاهِرُوا
yuẓāhirū
f تُظَاهِرِي
tuẓāhirī
تُظَاهِرَ
tuẓāhira
تُظَاهِرَا
tuẓāhirā
تُظَاهِرْنَ
tuẓāhirna
يُظَاهِرْنَ
yuẓāhirna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُظَاهِرْ
ʔuẓāhir
تُظَاهِرْ
tuẓāhir
يُظَاهِرْ
yuẓāhir
تُظَاهِرَا
tuẓāhirā
يُظَاهِرَا
yuẓāhirā
نُظَاهِرْ
nuẓāhir
تُظَاهِرُوا
tuẓāhirū
يُظَاهِرُوا
yuẓāhirū
f تُظَاهِرِي
tuẓāhirī
تُظَاهِرْ
tuẓāhir
تُظَاهِرَا
tuẓāhirā
تُظَاهِرْنَ
tuẓāhirna
يُظَاهِرْنَ
yuẓāhirna
imperative
الْأَمْر
m ظَاهِرْ
ẓāhir
ظَاهِرَا
ẓāhirā
ظَاهِرُوا
ẓāhirū
f ظَاهِرِي
ẓāhirī
ظَاهِرْنَ
ẓāhirna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m ظُوهِرْتُ
ẓūhirtu
ظُوهِرْتَ
ẓūhirta
ظُوهِرَ
ẓūhira
ظُوهِرْتُمَا
ẓūhirtumā
ظُوهِرَا
ẓūhirā
ظُوهِرْنَا
ẓūhirnā
ظُوهِرْتُمْ
ẓūhirtum
ظُوهِرُوا
ẓūhirū
f ظُوهِرْتِ
ẓūhirti
ظُوهِرَتْ
ẓūhirat
ظُوهِرَتَا
ẓūhiratā
ظُوهِرْتُنَّ
ẓūhirtunna
ظُوهِرْنَ
ẓūhirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُظَاهَرُ
ʔuẓāharu
تُظَاهَرُ
tuẓāharu
يُظَاهَرُ
yuẓāharu
تُظَاهَرَانِ
tuẓāharāni
يُظَاهَرَانِ
yuẓāharāni
نُظَاهَرُ
nuẓāharu
تُظَاهَرُونَ
tuẓāharūna
يُظَاهَرُونَ
yuẓāharūna
f تُظَاهَرِينَ
tuẓāharīna
تُظَاهَرُ
tuẓāharu
تُظَاهَرَانِ
tuẓāharāni
تُظَاهَرْنَ
tuẓāharna
يُظَاهَرْنَ
yuẓāharna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُظَاهَرَ
ʔuẓāhara
تُظَاهَرَ
tuẓāhara
يُظَاهَرَ
yuẓāhara
تُظَاهَرَا
tuẓāharā
يُظَاهَرَا
yuẓāharā
نُظَاهَرَ
nuẓāhara
تُظَاهَرُوا
tuẓāharū
يُظَاهَرُوا
yuẓāharū
f تُظَاهَرِي
tuẓāharī
تُظَاهَرَ
tuẓāhara
تُظَاهَرَا
tuẓāharā
تُظَاهَرْنَ
tuẓāharna
يُظَاهَرْنَ
yuẓāharna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُظَاهَرْ
ʔuẓāhar
تُظَاهَرْ
tuẓāhar
يُظَاهَرْ
yuẓāhar
تُظَاهَرَا
tuẓāharā
يُظَاهَرَا
yuẓāharā
نُظَاهَرْ
nuẓāhar
تُظَاهَرُوا
tuẓāharū
يُظَاهَرُوا
yuẓāharū
f تُظَاهَرِي
tuẓāharī
تُظَاهَرْ
tuẓāhar
تُظَاهَرَا
tuẓāharā
تُظَاهَرْنَ
tuẓāharna
يُظَاهَرْنَ
yuẓāharna

Etymology 2

    Derived from the active participle of ظَهَرَ (ẓahara).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ðˤaː.hir/

    Adjective

    ظَاهِر • (ẓāhir)

    1. apparent, visible
    2. evident, obvious
    Antonyms
    Descendants

    Noun

    ظَاهِر • (ẓāhirm (plural ظَوَاهِر (ẓawāhir))

    1. face
    2. surface
    3. what is apparent (as opposed to what is unseen, invisible)
    4. exterior
      • 609–632 CE, Qur'an, 57:13:
        بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِن قِبَلِهِ الْعَذَابُ
        bāṭinuhu fīhi r-raḥmatu waẓāhiruhu min qibalihi l-ʕaḏābu
        On the near side will be grace and on the far side will be torment.
    Declension
    Declension of noun ظَاهِر (ẓāhir)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal ظَاهِر
    ẓāhir
    الظَّاهِر
    aẓ-ẓāhir
    ظَاهِر
    ẓāhir
    nominative ظَاهِرٌ
    ẓāhirun
    الظَّاهِرُ
    aẓ-ẓāhiru
    ظَاهِرُ
    ẓāhiru
    accusative ظَاهِرًا
    ẓāhiran
    الظَّاهِرَ
    aẓ-ẓāhira
    ظَاهِرَ
    ẓāhira
    genitive ظَاهِرٍ
    ẓāhirin
    الظَّاهِرِ
    aẓ-ẓāhiri
    ظَاهِرِ
    ẓāhiri
    dual indefinite definite construct
    informal ظَاهِرَيْن
    ẓāhirayn
    الظَّاهِرَيْن
    aẓ-ẓāhirayn
    ظَاهِرَيْ
    ẓāhiray
    nominative ظَاهِرَانِ
    ẓāhirāni
    الظَّاهِرَانِ
    aẓ-ẓāhirāni
    ظَاهِرَا
    ẓāhirā
    accusative ظَاهِرَيْنِ
    ẓāhirayni
    الظَّاهِرَيْنِ
    aẓ-ẓāhirayni
    ظَاهِرَيْ
    ẓāhiray
    genitive ظَاهِرَيْنِ
    ẓāhirayni
    الظَّاهِرَيْنِ
    aẓ-ẓāhirayni
    ظَاهِرَيْ
    ẓāhiray
    plural basic broken plural diptote
    indefinite definite construct
    informal ظَوَاهِر
    ẓawāhir
    الظَّوَاهِر
    aẓ-ẓawāhir
    ظَوَاهِر
    ẓawāhir
    nominative ظَوَاهِرُ
    ẓawāhiru
    الظَّوَاهِرُ
    aẓ-ẓawāhiru
    ظَوَاهِرُ
    ẓawāhiru
    accusative ظَوَاهِرَ
    ẓawāhira
    الظَّوَاهِرَ
    aẓ-ẓawāhira
    ظَوَاهِرَ
    ẓawāhira
    genitive ظَوَاهِرَ
    ẓawāhira
    الظَّوَاهِرِ
    aẓ-ẓawāhiri
    ظَوَاهِرِ
    ẓawāhiri

    Ottoman Turkish

    Etymology

      Borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

      Adjective

      ظاهر • (zahir)

      1. obvious, clear, evident, apparent, manifest, visible
        Synonyms: آچق (açık), آشكار (aşikâr), بللی (belli), دركار (derkâr), منجلی (münceli)
      2. external, exterior, relating to the outside parts or surface of something

      Descendants

      Further reading

      Persian

      Etymology

        Borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

        Pronunciation

         

        Readings
        Classical reading? zāhir
        Dari reading? zāhir
        Iranian reading? zâher
        Tajik reading? zohir

        Adjective

        ظاهر • (zâher)

        1. exterior, external, outer
          Synonyms: بيرونی (biruni), خارجی (xâreji)
          Antonyms: درونی (daruni), داخلی (dâxeli)
        2. apparent, clear, manifest
          Synonyms: هویدا (hoveydâ), واضح (vâzeh), معلوم (ma'lum), آشکار (âškâr), روشن (rowšan)
          Antonyms: مخفی (maxfi), پنهان (penhân)
        3. superficial, exoteric
          Antonym: باطن (bâten)

        Derived terms

        • ظاهر شدن (zâher šodan)

        Descendants

        Noun

        ظاهر • (zâher) (plural ظواهر (zavâher))

        1. appearance, outward look
          Synonym: صورت (surat)
          Antonym: باطن (bâten)

        Further reading

        Sindhi

        Etymology

          Borrowed from Classical Persian ظَاهِر (zāhir), borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

          Adjective

          ظاهِرُ • (z̤āhiru)

          1. apparent, visible, revealed

          References