طليعة

Arabic

Etymology

    The singular is back-formed from the plural which is a phono-semantic matching from Middle Persian after the root ط ل ع (ṭ l ʕ), retained in Classical Persian as تلایه (talāya), ترایه (tarāya), from Maharastri Prakrit तलाय m (talāya, city police), in Sanskrit तलारक्ष (talārakṣa), तलवर (talavara, bodyguard).

    Pronunciation

    • IPA(key): /tˤa.liː.ʕa/

    Noun

    طَلِيعة • (ṭalīʕaf (plural طَلائِع (ṭalāʔiʕ))

    1. (military) forefront, vanguard
      • 7th century CE, Miškāt al-Maṣābīḥ, 27:43:
        فَيَرْفُضُونَ مَا فِي أَيْدِيهِمْ وَيُقْبِلُونَ فَيَبْعَثُونَ عَشْرَ فَوَارِسَ طَلِيعَةً
        fayarfuḍūna mā fī ʔaydīhim wayuqbilūna fayabʕaṯūna ʕašra fawārisa ṭalīʕatan
        They will therefore cast away what is in their hands and go forward sending ten horsemen as a scouting party.

    Declension

    Declension of noun طَلِيعة (ṭalīʕa)
    singular singular triptote in ـَة (-a)
    indefinite definite construct
    informal طَلِيعة
    ṭalīʕa
    الطَّلِيعة
    aṭ-ṭalīʕa
    طَلِيعة
    ṭalīʕat
    nominative طَلِيعةٌ
    ṭalīʕatun
    الطَّلِيعةُ
    aṭ-ṭalīʕatu
    طَلِيعةُ
    ṭalīʕatu
    accusative طَلِيعةً
    ṭalīʕatan
    الطَّلِيعةَ
    aṭ-ṭalīʕata
    طَلِيعةَ
    ṭalīʕata
    genitive طَلِيعةٍ
    ṭalīʕatin
    الطَّلِيعةِ
    aṭ-ṭalīʕati
    طَلِيعةِ
    ṭalīʕati
    dual indefinite definite construct
    informal طَلِيعتَيْن
    ṭalīʕatayn
    الطَّلِيعتَيْن
    aṭ-ṭalīʕatayn
    طَلِيعتَيْ
    ṭalīʕatay
    nominative طَلِيعتَانِ
    ṭalīʕatāni
    الطَّلِيعتَانِ
    aṭ-ṭalīʕatāni
    طَلِيعتَا
    ṭalīʕatā
    accusative طَلِيعتَيْنِ
    ṭalīʕatayni
    الطَّلِيعتَيْنِ
    aṭ-ṭalīʕatayni
    طَلِيعتَيْ
    ṭalīʕatay
    genitive طَلِيعتَيْنِ
    ṭalīʕatayni
    الطَّلِيعتَيْنِ
    aṭ-ṭalīʕatayni
    طَلِيعتَيْ
    ṭalīʕatay
    plural basic broken plural diptote
    indefinite definite construct
    informal طَلائِع
    ṭalāʔiʕ
    الطَّلائِع
    aṭ-ṭalāʔiʕ
    طَلائِع
    ṭalāʔiʕ
    nominative طَلائِعُ
    ṭalāʔiʕu
    الطَّلائِعُ
    aṭ-ṭalāʔiʕu
    طَلائِعُ
    ṭalāʔiʕu
    accusative طَلائِعَ
    ṭalāʔiʕa
    الطَّلائِعَ
    aṭ-ṭalāʔiʕa
    طَلائِعَ
    ṭalāʔiʕa
    genitive طَلائِعَ
    ṭalāʔiʕa
    الطَّلائِعِ
    aṭ-ṭalāʔiʕi
    طَلائِعِ
    ṭalāʔiʕi

    Descendants

    References

    • Hoffmann, Georg (1878), “Bibliographische Anzeigen: I Gregorii Bar Ebhraya in evangelium Iohannis commentarius. E Thesauro mysteriorum desumptum edidit R. Schwartz. Gottingae, in aedibus Dietrichianis. MDCCCLXXVIII. 28 pp. 8. II Gregorii Abulfaragii Bar Ebhraya in actus apostolorum et epistulas catholicas adnotationes Syriace e recognitione Martini Klamroth. Diss. inaug. Gottingae, in aedibus Dietrichianis. MDCCCLXXVIII. 30 pp. 8”, in Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft[1] (in German), volume 32, page 761
    • Vullers, Johann August (1855), “طليعة”, in Lexicon Persico-Latinum etymologicum cum linguis maxime cognatis Sanscrita et Zendica et Pehlevica comparatum, e lexicis persice scriptis Borhâni Qâtiu, Haft Qulzum et Bahâri agam et persico-turcico Farhangi-Shuûrî confectum, adhibitis etiam Castelli, Meninski, Richardson et aliorum operibus et auctoritate scriptorum Persicorum adauctum[2] (in Latin), volume I, Gießen: J. Ricker, page 457a