طبال

Arabic

Etymology

Derived from the active participle of طَبَّلَ (ṭabbala, to beat a drum)

Noun

طَبَّال • (ṭabbālm

  1. drummer, drumbeater
    Synonym: مُطَبِّل (muṭabbil)
  2. (by extension, politics, derogatory) lickspittle, sycophant, regime supporter
    Synonyms: مُطَبِّل (muṭabbil), سَحِّيج (saḥḥīj), زْلايْجي (zlāyji)

Declension

Declension of noun طَبَّال (ṭabbāl)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal طَبَّال
ṭabbāl
الطَّبَّال
aṭ-ṭabbāl
طَبَّال
ṭabbāl
nominative طَبَّالٌ
ṭabbālun
الطَّبَّالُ
aṭ-ṭabbālu
طَبَّالُ
ṭabbālu
accusative طَبَّالًا
ṭabbālan
الطَّبَّالَ
aṭ-ṭabbāla
طَبَّالَ
ṭabbāla
genitive طَبَّالٍ
ṭabbālin
الطَّبَّالِ
aṭ-ṭabbāli
طَبَّالِ
ṭabbāli
dual indefinite definite construct
informal طَبَّالَيْن
ṭabbālayn
الطَّبَّالَيْن
aṭ-ṭabbālayn
طَبَّالَيْ
ṭabbālay
nominative طَبَّالَانِ
ṭabbālāni
الطَّبَّالَانِ
aṭ-ṭabbālāni
طَبَّالَا
ṭabbālā
accusative طَبَّالَيْنِ
ṭabbālayni
الطَّبَّالَيْنِ
aṭ-ṭabbālayni
طَبَّالَيْ
ṭabbālay
genitive طَبَّالَيْنِ
ṭabbālayni
الطَّبَّالَيْنِ
aṭ-ṭabbālayni
طَبَّالَيْ
ṭabbālay
plural sound feminine plural
indefinite definite construct
informal طَبَّالَات
ṭabbālāt
الطَّبَّالَات
aṭ-ṭabbālāt
طَبَّالَات
ṭabbālāt
nominative طَبَّالَاتٌ
ṭabbālātun
الطَّبَّالَاتُ
aṭ-ṭabbālātu
طَبَّالَاتُ
ṭabbālātu
accusative طَبَّالَاتٍ
ṭabbālātin
الطَّبَّالَاتِ
aṭ-ṭabbālāti
طَبَّالَاتِ
ṭabbālāti
genitive طَبَّالَاتٍ
ṭabbālātin
الطَّبَّالَاتِ
aṭ-ṭabbālāti
طَبَّالَاتِ
ṭabbālāti