زقر
North Levantine Arabic
Etymology
From Aramaic סקר (săqar, “to stare, to stare with envy, malice”), which has sometimes seen variants with initial ז (z).[1]
Pronunciation
- IPA(key): /za.ʔar/
- (Druze, coastal Syria) IPA(key): /za.qar/
Verb
زقر • (zaʔar) I (non-past يزقر (yizʔur))
Conjugation
| singular | plural | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |||
| past | m | زقرت (zaʔar(ᵊ)t) | زقرت (zaʔar(ᵊ)t) | زقر (zaʔar) | زقرنا (zaʔarna) | زقرتو (zaʔartu) | زقرو (zaʔaru) | |
| f | زقرتي (zaʔarti) | زقرت (zaʔarit) | ||||||
| present | m | بزقر (bizʔur) | بتزقر (btizʔur) | بيزقر (byizʔur) | منزقر (mnizʔur) | بتزقرو (btiz(ᵊ)ʔru) | بيزقرو (byiz(ᵊ)ʔru) | |
| f | بتزقري (btiz(ᵊ)ʔri) | بتزقر (btizʔur) | ||||||
| subjunctive | m | ازقر (izʔur) | تزقر (tizʔur) | يزقر (yizʔur) | نزقر (nizʔur) | تزقرو (tiz(ᵊ)ʔru) | يزقرو (yiz(ᵊ)ʔru) | |
| f | تزقري (tiz(ᵊ)ʔri) | تزقر (tizʔur) | ||||||
| imperative | m | زقور (zʔūr) | زقرو (zʔiru) | |||||
| f | زقري (zʔiri) | |||||||
Derived terms
- زقور (zaʔwar, “to ogle”)