راهوان

Ottoman Turkish

Etymology 1

Borrowed from Classical Persian راهوار (rāhwār).

Alternative forms

Noun

راهوان • (rahvan)

  1. amble, trot (gait)
    Synonym: یورغه (yorğa)
    راهوان كتمكrahvan gitmekto amble
    راهوان یورومكrahvan yürümekto amble
    • 1868, Miguel de Cervantes, chapter 30, in Յովհաննէս Տէրոյենց [Yovhannēs Tēroyencʻ], transl., Տօն Քիշեօդ: Գըսմը էվվէլ [Don Kişyot: Kısmı evvel, Don Quixote: Part 1], Constantinople: Yovhannēs Tēroyencʻ Press, page 407:
      [] մըզրաղընը ալէստա թութտու, վէ թարլանըն իչինտէ էօթէպէրի տօլաշտըգտան սօնրա՝ պէյկիրինի րահվան եօրիւտէրէք կէրի կէլտի վէ տէտի [] (Armeno-Turkish)
      [] mızrağını alesda tutdu, ve tarlanın içinde öteberi dolaşdıkdan sonra, beygirini rahvan yorüderek geri geldi ve dedi []
      [] he held his spear at the ready, and after wandering here and there in the field, he came back making his horse amble, and said []
  2. horse that ambles, or with a good regular gait

Adjective

راهوان • (rahvan)

  1. ambling, trotting (of a horse)
Descendants
  • Turkish: rahvan
  • Albanian: revan
  • Armenian: ըռահվան (əṙahvan), ռահվան (ṙahvan), ռա̈հվան (ṙähvan), ռեհվան (ṙehvan)
  • Arabic: رَهْوَان (rahwān)
  • Aromanian: arivani, arãvani, rivani
  • Bulgarian: рава́н (raván), рахва́н (rahván), раава́н (raaván), рява́н (rjaván), арава́н (araván)
  • Cappadocian Greek: ραχβάν (rachván), ραφχάνια (rafchánia), γιραφάν (girafán)
  • Greek: ραβάνι (raváni), ραχβάνι (rachváni), αραβάν’ (araván’), ρεβάνι (reváni)
  • Macedonian: раван (ravan)
  • Polish: rahwan
  • Serbo-Croatian: ràhvān / ра̀хва̄н, rāvȁn / ра̄в̏ан, ràvān / ра̀ва̄н

References

Etymology 2

Noun

راهوان • (rahvan)

  1. alternative form of راهدار (rahdar). customs officer, tollman

References