حجار
See also: حجاز
Arabic
| Root |
|---|
| ح ج ر (ḥ j r) |
| 6 terms |
Etymology 1
Pronunciation
- IPA(key): /ħad͡ʒ.d͡ʒaːr/
Noun
حَجَّار • (ḥajjār) m (plural حَجَّارُون (ḥajjārūn))
Declension
| singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| indefinite | definite | construct | |
| informal | حَجَّار ḥajjār |
الْحَجَّار al-ḥajjār |
حَجَّار ḥajjār |
| nominative | حَجَّارٌ ḥajjārun |
الْحَجَّارُ al-ḥajjāru |
حَجَّارُ ḥajjāru |
| accusative | حَجَّارًا ḥajjāran |
الْحَجَّارَ al-ḥajjāra |
حَجَّارَ ḥajjāra |
| genitive | حَجَّارٍ ḥajjārin |
الْحَجَّارِ al-ḥajjāri |
حَجَّارِ ḥajjāri |
| dual | indefinite | definite | construct |
| informal | حَجَّارَيْن ḥajjārayn |
الْحَجَّارَيْن al-ḥajjārayn |
حَجَّارَيْ ḥajjāray |
| nominative | حَجَّارَانِ ḥajjārāni |
الْحَجَّارَانِ al-ḥajjārāni |
حَجَّارَا ḥajjārā |
| accusative | حَجَّارَيْنِ ḥajjārayni |
الْحَجَّارَيْنِ al-ḥajjārayni |
حَجَّارَيْ ḥajjāray |
| genitive | حَجَّارَيْنِ ḥajjārayni |
الْحَجَّارَيْنِ al-ḥajjārayni |
حَجَّارَيْ ḥajjāray |
| plural | sound masculine plural | ||
| indefinite | definite | construct | |
| informal | حَجَّارِين ḥajjārīn |
الْحَجَّارِين al-ḥajjārīn |
حَجَّارِي ḥajjārī |
| nominative | حَجَّارُونَ ḥajjārūna |
الْحَجَّارُونَ al-ḥajjārūna |
حَجَّارُو ḥajjārū |
| accusative | حَجَّارِينَ ḥajjārīna |
الْحَجَّارِينَ al-ḥajjārīna |
حَجَّارِي ḥajjārī |
| genitive | حَجَّارِينَ ḥajjārīna |
الْحَجَّارِينَ al-ḥajjārīna |
حَجَّارِي ḥajjārī |
Etymology 2
Pronunciation
- IPA(key): /ħi.d͡ʒaːr/
Noun
حِجَار • (ḥijār) m pl
Ottoman Turkish
Etymology
Etymology tree
Ottoman Turkish حجار
Borrowed from Arabic حَجَّار (ḥajjār, “stonecutter”).
Noun
حجار • (haccar)
- stonecutter, stonemason, somebody who cuts, carves or dresses stone
- Synonym: طاشجی (taşcı)
Descendants
- Turkish: haccar
- →⇒ Armenian: Հաճճարյան (Haččaryan)
Further reading
- Çağbayır, Yaşar (2007), “haccar”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1826
- Devellioğlu, Ferit (1962), “haccâr”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat[1] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 365
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Lapidarius”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum[2], Vienna, column 913
- Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “حجار”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum[3], Vienna, column 1726
- Redhouse, James W. (1890), “حجار”, in A Turkish and English Lexicon[4], Constantinople: A. H. Boyajian, page 764