تكرار

See also: تکرار

Arabic

Root
ك ر ر (k r r)
7 terms

Etymology

Verbal noun of كَرَّرَ (karrara).

Pronunciation

  • IPA(key): /tak.raːr/
  • Rhymes: -aːr

Noun

تَكْرَار • (takrārm (plural تَكْرَارات (takrārāt))

  1. verbal noun of كَرَّرَ (karrara) (form II)
  2. repetition, reiteration
  3. recurrence
  4. (statistics) frequency (number of times an event occurred)

Declension

Declension of noun تَكْرَار (takrār)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal تَكْرَار
takrār
التَّكْرَار
at-takrār
تَكْرَار
takrār
nominative تَكْرَارٌ
takrārun
التَّكْرَارُ
at-takrāru
تَكْرَارُ
takrāru
accusative تَكْرَارًا
takrāran
التَّكْرَارَ
at-takrāra
تَكْرَارَ
takrāra
genitive تَكْرَارٍ
takrārin
التَّكْرَارِ
at-takrāri
تَكْرَارِ
takrāri

Descendants

  • Azerbaijani: təkrar
    • Armenian: թաքրար (tʻakʻrar)
  • Hindi: तकरार (takrār, dispute, quarrel)
  • Persian: تکرار (tekrâr)
  • Tajik: такрор (takror)
  • Tamil: தகரார் (takarār, dispute, altercation), தகராறு (takarāṟu)
  • Ottoman Turkish: تكرار (tekrar)
    • Turkish: tekrar
    • Armenian: թէքրար (tʻēkʻrar), թա̈քյրա̈ր (tʻäkʻyrär)
  • Uyghur: تەكرار (tekrar)
  • Uzbek: takror

Ottoman Turkish

Etymology

Borrowed from Arabic تَكْرَار (takrār, repetition, reiteration).

Noun

تكرار • (tekrar) (definite accusative تكراری (tekrarı), plural تكرارلر (tekrarlar))

  1. recurrence
  2. repetition

Derived terms

  • بتكرار (betekrar, again)
  • تكرار اولمق (tekrar olmak, to happen again)
  • تكرار ایتمك (tekrar etmek, to repeat)

Descendants

  • Turkish: tekrar
  • Armenian: թէքրար (tʻēkʻrar), թա̈քյրա̈ր (tʻäkʻyrär)

Further reading