تفلسف

Arabic

Etymology

Denominal verb of فلسفة (“philosophy”).

Verb

تَفَلْسَفَ • (tafalsafa) IIq (non-past يَتَفَلْسَفُ (yatafalsafu), verbal noun تَفَلْسُف (tafalsuf))

to be or become philosophical or practice philosophy

Conjugation

Conjugation of **تَفَلْسَفَ** (IIq, sound, no passive, verbal noun **تَفَلْسُف**)

verbal noun الْمَصْدَر					تَفَلْسُف tafalsuf
active participle اِسْم الْفَاعِل					مُتَفَلْسِف mutafalsif
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	تَفَلْسَفْتُ tafalsaftu	تَفَلْسَفْتَ tafalsafta	تَفَلْسَفَ tafalsafa	تَفَلْسَفْتُمَا tafalsaftumā	تَفَلْسَفَا tafalsafā	تَفَلْسَفْنَا tafalsafnā	تَفَلْسَفْتُمْ tafalsaftum	تَفَلْسَفُوا tafalsafū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	تَفَلْسَفْتُ tafalsaftu	تَفَلْسَفْتِ tafalsafti	تَفَلْسَفَتْ tafalsafat	تَفَلْسَفْتُمَا tafalsaftumā	تَفَلْسَفَتَا tafalsafatā	تَفَلْسَفْنَا tafalsafnā	تَفَلْسَفْتُنَّ tafalsaftunna	تَفَلْسَفْنَ tafalsafna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أَتَفَلْسَفُ ʔatafalsafu	تَتَفَلْسَفُ tatafalsafu	يَتَفَلْسَفُ yatafalsafu	تَتَفَلْسَفَانِ tatafalsafāni	يَتَفَلْسَفَانِ yatafalsafāni	نَتَفَلْسَفُ natafalsafu	تَتَفَلْسَفُونَ tatafalsafūna	يَتَفَلْسَفُونَ yatafalsafūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أَتَفَلْسَفُ ʔatafalsafu	تَتَفَلْسَفِينَ tatafalsafīna	تَتَفَلْسَفُ tatafalsafu	تَتَفَلْسَفَانِ tatafalsafāni	تَتَفَلْسَفَانِ tatafalsafāni	نَتَفَلْسَفُ natafalsafu	تَتَفَلْسَفْنَ tatafalsafna	يَتَفَلْسَفْنَ yatafalsafna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَتَفَلْسَفَ ʔatafalsafa	تَتَفَلْسَفَ tatafalsafa	يَتَفَلْسَفَ yatafalsafa	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	يَتَفَلْسَفَا yatafalsafā	نَتَفَلْسَفَ natafalsafa	تَتَفَلْسَفُوا tatafalsafū	يَتَفَلْسَفُوا yatafalsafū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَتَفَلْسَفَ ʔatafalsafa	تَتَفَلْسَفِي tatafalsafī	تَتَفَلْسَفَ tatafalsafa	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	نَتَفَلْسَفَ natafalsafa	تَتَفَلْسَفْنَ tatafalsafna	يَتَفَلْسَفْنَ yatafalsafna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَتَفَلْسَفْ ʔatafalsaf	تَتَفَلْسَفْ tatafalsaf	يَتَفَلْسَفْ yatafalsaf	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	يَتَفَلْسَفَا yatafalsafā	نَتَفَلْسَفْ natafalsaf	تَتَفَلْسَفُوا tatafalsafū	يَتَفَلْسَفُوا yatafalsafū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَتَفَلْسَفْ ʔatafalsaf	تَتَفَلْسَفِي tatafalsafī	تَتَفَلْسَفْ tatafalsaf	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	تَتَفَلْسَفَا tatafalsafā	نَتَفَلْسَفْ natafalsaf	تَتَفَلْسَفْنَ tatafalsafna	يَتَفَلْسَفْنَ yatafalsafna
imperative الْأَمْر	m		تَفَلْسَفْ tafalsaf		تَفَلْسَفَا tafalsafā			تَفَلْسَفُوا tafalsafū
imperative الْأَمْر	f		تَفَلْسَفِي tafalsafī		تَفَلْسَفَا tafalsafā			تَفَلْسَفْنَ tafalsafna