تربية

See also: تربیه

Arabic

Root
ر ب و (r b w)
10 terms

Etymology

Verbal noun of رَبَّى (rabbā, to raise, to educate).

Pronunciation

  • IPA(key): /tar.bi.ja/

Noun

تَرْبِيَة • (tarbiyaf

  1. verbal noun of رَبَّى (rabbā) (form II)
  2. education
  3. upbringing
  4. rearing of plants or animals
  5. pupil, foster child, ward
  6. emendation, expostulation
  7. good manners
  8. progress
  9. increase
  10. composition

Declension

Declension of noun تَرْبِيَة (tarbiya)
singular singular triptote in ـَة (-a)
indefinite definite construct
informal تَرْبِيَة
tarbiya
التَّرْبِيَة
at-tarbiya
تَرْبِيَة
tarbiyat
nominative تَرْبِيَةٌ
tarbiyatun
التَّرْبِيَةُ
at-tarbiyatu
تَرْبِيَةُ
tarbiyatu
accusative تَرْبِيَةً
tarbiyatan
التَّرْبِيَةَ
at-tarbiyata
تَرْبِيَةَ
tarbiyata
genitive تَرْبِيَةٍ
tarbiyatin
التَّرْبِيَةِ
at-tarbiyati
تَرْبِيَةِ
tarbiyati

Descendants

  • Maltese: tarbija
  • Azerbaijani: tərbiyə
  • Bashkir: тәрбиә (tərbiə)
  • Chagatai: تربیه (trbyh)
  • Kazakh: тәрбие (tärbie)
  • Kyrgyz: тарбия (tarbiya)
  • Ottoman Turkish: تربیه (terbiye)
    • Turkish: terbiye
    • Armenian: թէրպիյէ (tʻērpiyē), թա̈րբիյա̈ (tʻärbiyä)
    • Crimean Tatar: terbiye
  • Persian: تربیت (tarbiyat)
  • Tatar: тәрбия (tärbiyä)
  • Turkmen: terbiýe

References