بیعت
Persian
Etymology
Borrowed from Arabic بَيْعَة (bayʕa).
Pronunciation
- (Classical Persian) IPA(key): /baj.ˈʔat/
- (Dari, formal) IPA(key): [bäj.ʔát̪]
- (Iran, formal) IPA(key): [bej.ʔǽt̪ʰ]
- (Tajik, formal) IPA(key): [bäj.ʔát̪]
| Readings | |
|---|---|
| Classical reading? | bay'at |
| Dari reading? | bay'at |
| Iranian reading? | bey'at |
| Tajik reading? | bay'at |
Noun
| Dari | بیعت |
|---|---|
| Iranian Persian | |
| Tajik | байъат |
بیعت • (bey'at)
Descendants
- → Hindustani:
- Hindi: बैअत (baiat)
- Urdu: بَیعَت (baiʻat)
- → Punjabi:
- Shahmukhi script: بَیْعَت (baiʻat)
Further reading
- Hayyim, Sulayman (1934), “بیعت”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim
Urdu
Etymology
Etymology tree
Borrowed from Classical Persian بَیعَت (bay'at), borrowed from Arabic بَيْعَة (bayʕa), from بَايَعَ (bāyaʕa), or from بَاعَ (bāʕa). First attested in c. 1611 as Middle Hindi بیعت (by't /bai'at/).[1]
Pronunciation
- (Standard Urdu) IPA(key): /bɛː.ʔət̪/, /bɛː jət̪/, /bɛːt̪/
- Rhymes: -ət̪, -ɛːt̪
- Homophone: بیت (bait)
Noun
بَیعَت • (bai'at) f (Hindi spelling बैअत)
- act of swearing allegiance; fealty (especially religiously)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| direct | بَیعَت (bai'at) | بَیعَتیں (bai'atẽ) |
| oblique | بَیعَت (bai'at) | بَیعَتوں (bai'atõ) |
| vocative | بَیعَت (bai'at) | بَیعَتو (bai'ato) |