بلماق

Chagatai

Etymology

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

بلماق • (blmāq /bolmaq/)

  1. alternative spelling of بولماق (bwlmāq /⁠bolmaq⁠/)
    • 16th Century, اوغوزنامه [/oġuznāmä/, Book of Oghuz], page 190:
      و اندین بر اغول قالدی عبد العزیز خان و عبد العزیز خان هم چوق ییل خان بلوب اندین سونک وفات تافدی
      w ʾndyn br ʾġwl qāldy ʿbd ʾlʿzyz xān w ʿbd ʾlʿzyz xān hm čwq yyl xān blwb ʾndyn swnk wfāt tāfdy
      /wä andın bir oġul qaldı, 'abdul'äzīz xān, wä 'abdul'äzīz xān hãm čoq yıl xān bolup andın soŋ wäfāt tafdı/
      And a kid remained from him, Abdulaziz Khan, and Abdulaziz Khan became the khan for many years [and] after that passed away.
      [1]

References

  1. ^ Demir, Necati; Aydoğdu, Özkan (2015), Oğuzname [Kazan Nüshası]: inceleme - metin - dizin - tıpkıbasım [Oğuzname [Kazan Manuscript]: analysis - text - index - facsimile], Istanbul: Kesit Yayınları, page 166

Karakhanid

Etymology 1

From Proto-Turkic *bul- (to find). Cognate with Old Turkic 𐰉𐰆𐰞 (bul-), Turkish bulmak.

Verb

بُلْماقْ (bulmāq)

  1. to find
  • بُلُشْماقْ (bulušmāq)
  • بُلُنْ (bulun)
  • بُلُنْماقْ (bulunmāq)
  • بُلْدُزْماقْ (bulduzmāq)
  • بُلْدُقماقْ (bulduqmāq)
  • بُلْمادُقْ (bulmāduq)
  • بُلْماسْ (bulmās)
  • بُلْمِشْ (bulmïš)

Etymology 2

From Proto-Turkic *bōl- (to become). Cognate with Old Turkic 𐰉𐰆𐰞 (bol-).

Verb

بُلْماقْ (bolmāq)

  1. to become
  • بُلُشْ (boluš)
  • بُلُشْماقْ (bolušmāq)
  • بُلْداجٖى (boldāčï̄)
  • بُلْغالِ (bolɣālï)
  • بُلْغُو (bolɣū)
  • بُلْماسْ (bolmās)
  • بُلْماماقْ (bolmāmāq)
  • بُلْمٖيشْ (bolmïš)