اورن

Old Anatolian Turkish

Etymology 1

Traditionally derived from اورـ (evür-, “to spin”) +‎ ـن (-en).

Alternative forms

اوران (evran)

Noun

اورن • (evren) (definite accusative اورنى (evreni), plural اورنلر (evrenler))

dragon, serpent
Synonym: اژدها (ejdehā)
- 14th Century, Ferhat ile Şirin:
  (please add the primary text of this quotation)
  gök sanduġuŋ bir evren imiş cān sitān senüŋ
  yer dẹdigüŋ cihān yudıcı ejderhāyimiş
  what you thought was the sky was actually a life-ender serpent
  what you thought was the earth was actually a world-eater dragon

Descendants

Azerbaijani: Əbrən
Gagauz: evrem
Ottoman Turkish: اورن (evren)
- Turkish: Evren, (dialectal) evren (“serpent”)
→ Turkish: evren (“universe”) (learned)
- → Gagauz: evren

Further reading

Kanar, Mehmet (2018), “evren”, in Eski Anadolu Türkçesi Sözlüğü [Old Anatolian Turkish Dictionary] (in Turkish), 2nd edition, Istanbul: Say Yayınları, page 265
“evren”, in XIII. Yüzyılından Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplarından Toplanan Tanıklarıyle Tarama Sözlüğü (Türk Dil Kurumu yayınları; 212)‎^[1] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1977
“ƏVRƏN” in Obastan.com.

Etymology 2

Inherited from Early Old Oghuz اُرَنْ (ʾuran /⁠ören⁠/), from Middle Persian [Book Pahlavi needed] (ʾwylʾn' /⁠awērān⁠/). Doublet of ویران (vīrān).

Noun

اورن • (ören) (definite accusative اورنی (öreni), plural اورنلر (örenler))

ruin
Synonyms: ویرانه (vīrāne), خرابه (ḫerābe)

Adjective

اورن • (ören)

ruined, dilapidated, desolated
Synonyms: ویران (vīrān), خراب (ḫerāb)
bad
Synonym: یاوز (yavuz)

Derived terms

اورن ایلمك (ören eylemek, “to demolish, to ruin”)
اورن قلمق (ören qılmaq, “to ruin, to desolate”)
اورن یر (ören yér, “ruin”)
اوی اورن (ẹvi ören, “damned, cursed”)

Descendants

Azerbaijani: örən
Ottoman Turkish: اورن (ören)
- Turkish: ören

Further reading

Kanar, Mehmet (2018), Eski Anadolu Türkçesi Sözlüğü [Old Anatolian Turkish Dictionary] (in Turkish), 2nd edition, Istanbul: Say Yayınları, page 572
“ören”, in XIII. Yüzyılından Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplarından Toplanan Tanıklarıyle Tarama Sözlüğü (Türk Dil Kurumu yayınları; 212)‎^[2] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1977
Taş, İbrahim (2015), “ören”, in Süheyl ü Nev-Bahārda Eskicil Öğeler [Archaic Elements in Süheyl ü Nev-Bahār], Ankara: Türk Dil Kurumu, →ISBN, page 78